Hülya Selvi
@Mavenar
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Değerlendirme1000Kitap
Jose Saramagonun Korluk adl eseri, sadece bir felaket senaryosu degil; insan dogasnn, toplumun
ve vicdann derinlerine yaplan sarsc bir yolculuk. Kitap, bilinmeyen bir salgnla aniden kor olan bir
toplumun, fiziksel karanlkla birlikte ahlaki bir cokuse de nasl suruklendigini anlatyor. Ancak bu
karanlgn icinde parlayan bir sk var: Doktorun esi.
Okuyucu olarak benim en cok bag kurdugum karakter de oydu. Kor olmamasnn sebebi, yalnzca
biyolojik degil; onun temiz kalpli, yardmsever ve umut tasyan biri olmasyd. Diger herkes gorme
yetisini kaybetmisken, o insan kalmay basardg icin gorebilen tek kisiydi. Gozleri degil, kalbiyle goren
bir figur olarak roman boyunca insanlga tutunma noktas oldu.
Romann dili zorlaycyd; tekrarlar, uzun cumleler, noktalama eksiklikleri yorucuydu. Ama bu rahatszlk
bilincliydi: Saramago bize yalnzca bir hikaye anlatmyor, bizi de o kaosun icine cekiyordu. Bize sanki
soyle diyordu:
"Sen de bu korlugun bir parcas msn? Kendine bak."
Korluk salgn, aslnda insann kendi ic dunyasna donmesine neden oldu. Ds dunyann susmas, ic
seslerin yukselmesine yol act. Ve bu sessizlikte herkes kendi acizligini, yalnzlgn, krlganlgn fark etti.
Gercekten gormek, gozlerle degil, insan kalabilmekle ilgiliydi.
Değerlendirme1000Kitap
İnsan hayatının belli anlarında öyle çaresiz hisseder ki, kim olduğunu, neye inandığını bile unutur. Dokuzda Dokuz, tam da bu ruh hâlini anlatıyor: Demba’nın içsel yolculuğu, kimlik karmaşası ve gerçek aşkı bulma çabası.
Romanın başkahramanı Demba, ilk bölümlerde yaşadığı çaresizlikle derin bir iz bırakıyor. Hayattan kopmuş, bir yön arayışında. Bu yönsüzlük onu zamanla hiç karakterine uymayan davranışlara itiyor. Ama bu, aslında bir ruhun savunma çırpınışı. Yazar, çaresizliğin insana neler yaptırabileceğini, nasıl maskeler taktırabileceğini etkileyici bir dille gözler önüne seriyor.
Demba’nın hayatında iki kadın beliriyor: Sonja ve Steffi.
Sonja, Demba’nın arzusunun, belki de yalnızlığının sonucu. Ona duyduğu şey aşk değil, bir kaçış. Son bölümde Demba, bu duygunun yüzeysel olduğunu fark ediyor. Çünkü içinde derinlerde hep Steffi var.
Steffi, gerçekliğiyle, sade varlığıyla Demba’nın kalbinde yankı bulan kişi. Demba’nın dönüşümünü ve kendine varışını Steffi sembolize ediyor. Bu farkındalık, romanın en dokunaklı anlarından biri.
Kitabın anlatımı akıcı ve sürükleyici. Okuru hem zihinsel hem duygusal olarak içine çeken bir anlatı sunuyor.
Ama en önemlisi şu gerçeği haykırıyor:
Heves, insanı yanıltabilir. Gerçek olan ise, içten gelir, ahlakı ezmez, ruhu sarar.
Mutluluk, içtenliğin sessiz sevinçlerinde saklıdır.
Dokuzda Dokuz, sadece bir aşk hikâyesi değil; insanın içindeki sesleri duymayı öğrendiği bir aynadır.
