Jamaica Kincaid’in kaleminden çıkan Annemin Otobiyografisi, en az yazarın kendi yaşam öyküsü kadar ilgi çekici ve sarsıcı bir metin. Nasıl desem… Sanki bir isyan, bir başkaldırı. Ama neye? Kadınlık olarak tanımlanan her şeye, herkese.
Anlatıcımız Xuela, “Annem ben doğduğum anda öldü,” diyerek başlıyor hikâyesine. Hatırladığı ilk anılardan başlayarak, bir kız çocuğu olmanın nasıl da sahipsizlik hissi verdiğini, sanki boşlukta süzülürcesine geçen yıllarını anlatıyor bizlere.
Sonra kadın oluyor. Öfkesini, cinselliğini, bedenini, rahmini nasıl da kurutuşunu okuyoruz. Eğilip bükülmeyen, sert bir karakter oluşunun nedenlerini bir bir anlıyoruz.
Yazarın yaşam öyküsünden bağımsız düşünülmesi güç bir metin bu. Göç, din, sömürgecilik ve ahlak gibi derin konuların çevresinde dolaşan, tüm bunları soğuk ama çarpıcı bir dille ifade eden vurucu bir eser. Çok sevdim.
·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.