Yaşar Kemal’in Ağrıdağı Efsanesi’ni büyük bir keyifle okudum. Enfes bir aşk, gelenek-görenek ve mertlik hikâyesi… Kitap, sadece bir efsaneyi anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda insanın geleneklere olan bağlılığının ne denli güçlü olabileceğini bir kez daha gözler önüne seriyor.
Alt metinlerinde ise halkın birleştiğinde nasıl iktidarı sarsabileceğini gösteren güçlü bir yapı var. Kitapta halk içinde “görünmez” olan ama hikâyesi olan insanlar var; Demirci Hüso, Kervan Şeyhi, Sofi Memo gibi karakterler adeta bir halk belgeseli gibi karşımıza çıkıyor. Her biri ayrı bir derinlik, ayrı bir hayat.
Kitabın her cümlesi adeta bir hazine gibiydi; çok lezzetliydi, çok beğendim.