Metafiziğe duyulan gereksinimin ne denli güçlü olduğu ve ondan ayrılmanın yaratılışa ne denli zor geldiği, özgür tinlide bile metafizik olan her şeyi öldürmesinden sonra, sanatın en yüce etkilerinin uzun süredir susturulmuş hatta kopmuş metafizik telini birazcık titretmelerinden anlaşılabilir; örneğin Beethoven'in Dokuzuncu Senfonisi'nin bir yerinde, yeryüzünün üstünde, yıldızlı gök kubbede süzülürken duyumsar kendisini, yüreğinde ölümsüzlük düşüyle: tüm yıldızlar etrafında parıldıyor ve yeryüzü gitgide daha aşağıda kalıyor gibidir. – Bu durumun bilincine vardığında, derin bir sızı duyar yüreğinde ve yitirdiği sevgilisini – ister din desin adına ister metafizik – geri getirecek insanı sayıklar. Böyle anlarda sınanır onun entelektüel karakteri.
Sayfa 119 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu