Deha ve ideal devlet çelişir
Sosyalistler olabildiğince çok sayıda insana, bir refah yaşamı kurmayı arzuluyorlar. Bu refah yaşamının kalıcı vatanına, yetkin devlete gerçekten ulaşılmış olsaydı, bu refah yaşamı yüzünden büyük anlağın ve genel olarak güçlü bireylerin yetiştiği toprak bozulmuş olurdu: büyük enerjiyi kastediyorum. Bu devlete ulaşıldığında insanlık hala dahi üretebilmek için fazla donuklaşmış olacaktı. Böyle olunca yaşamın şiddetli karakterini korumasını ve hep yeni baştan yabanıl kuvvetlerin ve enerjilerin ortaya konulmasını istemek gerekmez miydi? Şimdi, sıcak, empati sahibi yürek o şiddetli ve yabanıl karakterin ortadan kaldırılmasını ister tam da ve düşünülebilecek en sıcak yürek, en tutkulu bir biçimde isteyecektir bunu: oysaki kendi tutkusu, ateşini, sıcaklığını ve hatta varoluşunu yaşamın o yabanıl ve şiddetli karakterinden almaktadır; demek ki en sıcak yürek kendi temelinin ortadan kaldırılmasını, kendi kendisinin yok edilmesini istemektedir, oysaki bu: mantıkdışı bir şey istediği, zeki olmadığı anlamına gelir. En yüksek zeka ve en sıcak yürek bir kişide bir arada bulunamaz ve yaşam hakkında yargıda bulunan kişi, iyinin de üstünde konumlandım kendini ve sadece yaşamın toplam hesabında birlikte değer biçilmesi gereken bir şey olarak görür iyiyi. Bilge kişi zeki olmayan iyilerin başıboş arzularına karşı koymalıdır, çünkü onun için kendi tipinin varlığını sürdürmesi ve en yüksek anlağın nihai bir biçimde ortaya çıkışı önemlidir; en azından "yetkin devletin" kuruluşunu bu devlette sadece donuklaşmış bireyler yer aldığı sürece istemeyecektir. Buna karşılık, bir kez en sıcak yürek olarak düşünmek istediğimiz İsa Mesih ise insanların aptallaştırılmasını istemişti, tinsel açıdan yoksulların yanında yer almıştı ve büyük anlağın üretilişini durdurmuştu: tutarlıydı bu yaptığı. Onun karşı örneğini oluşturan yetkin bilge ise – bunu elbette önceden söyleyebiliriz – aynı zorunlulukla, bir Mesih'in üretilmesini engellemek isteyecektir. – Devlet bireyleri birbirlerine karşı korumak için akıllıca bir kurumdur: Devletin iyileştirilmesi abartılırsa, sonunda birey devlet sayesinde zayıflatılmış, hatta ortadan kaldırılmış olacaktır, – yani devletin başlangıçtaki amacı temelli boşa çıkacaktır.
Sayfa 170 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Felsefe-Düşünce
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.