Huzurlu yaşamın değerinin düşme bir belirtisi olarak, bilginler çalışan insanlarla şimdi öyle telaşlı bir rekabet içindeler ki, bu zevk alma türüne, kendilerine asıl yakışan ve aslında daha büyük bir zevk olan türe verdiklerinden daha büyük bir değer veriyor gibiler. Bilginler huzurdan utanıyorlar. Oysaki boş zamanın* ve aylaklığın soylu bir unsurudur bu. – Eğer aylaklık gerçekten tüm sıkıntının başlangıcı ise, aynı zamanda en azından tüm erdemlerin en yakınındadır; aylak insan hâlâ çalışan insandan daha iyi bir insandır. – Boş zaman ve aylaklıkla sizi kastettiğimi sanmıyorsunuz değil mi, sizi tembel hayvanlar? –
*Musse: Bu sözcükle aslında tamamen bomboş geçirilen bir zaman değil, keyifle, zorunlu çalışma olmadan, istenildiği gibi harcanan zaman imleniyor. (ç.n.)
Sayfa 203 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu