Grafik romanlarla aranız nasıl? Benim son birkaç yılda keşfettiğim ve okumaktan büyük keyif aldığım bir tür olmaya başladı. Uzun uzun cümlelere gerek kalmadan, yalnızca çizimlerle o duygunun okuyucuya geçmesini hayranlıkla izliyorum.
Bu kez yolum Barbara Yelin’in Irmina’sıyla kesişti. Tarihin suskun arka sokaklarında dolaşan bir vicdan ve belki de pişmanlık hikâyesi. O pişmanlığı ben ekliyorum; belki de hiç hissetmedi. Gençlik idealleriyle Nazi Almanyası’nın karanlığı arasında sıkışıp kalan Irmina, bireysel suskunluğun kolektif suçla nasıl iç içe geçebileceğini gösteriyor.
Yelin’in çizimleri sessizliği konuşturuyor; bakışlar, gölgeler, boşluklar kelimelerden çok daha fazlasını anlatıyor. Irmina, başkalarının gözünde cesur biri olabilir, ama kendi içinde ihtimallerle ve çelişkilerle dolu, zor bir hayat sürüyor.
Bazen hayatta kalmak, ahlaki bir çöküştür. Irmina, unutmamanın ve unutamamanın ağırlığını taşıyan bir grafik roman. Sessizliğin de bir sesi olduğunu düşünenler metne bakabilirler.
·
162 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.