İlk kitabı aşırı beğendiğim için ikincisiye almış ve bir süre ara vermiştim. Sonrasında aynı anda ablamla okuyarak böyle güzel merak uyandırıcı bir etkinlik olsun dedik ama demez olaydık… Maalesef kitap benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Kızların hikayelerine kaldığımız yerden devam ederken sinirden kendimi paraladım.
*Bu kısımdan sonra yapacağım tüm yorumlar kitaba dair büyük bilgiler içermektedir, uyarmak isterim.*
Önceki kitapta olduğu gibi bu kitapta da kızları ayrı ayrı yazmasına rağmen, Jo bir tık önde bir karakterdi. Laurie ile belli bir romantik ilişki içine girecek gibi gösterip reddetti. Bunda hiçbir sorun görmüyorum, o yıllarda bir kadının istememe ve reddetme hakkını açıkçası Laurie’yi sevsem de çok beğendim. Ama mevzu buradan sonra başladı… Sözde Jo için ölüp biten, okullar okuyup adam olan Laurie nasıl gidio Jo’nun küçük kız kardeşiyle aşk yaşayıp evlenebilir. Bu benim kafamın ve midemin alabileceği bir olay değil açıkçası. Jo’yu sadece güçlü ve hislerinin peşinde bir kadın yazıp, daha güzel bir tema işleyebilecekken, yabancıya gitmesin tarzı iğrenç bir aşk hikayesi eklendiğine inanmıyorum. Yıllarca sevdiği Jo’dan vazgeçip Amy’ye sözde “deli divane” aşık olan Laurie ise başka bir tutarsız. Diğer kızları sözde kardeşi gibi görürken birden üç beş ay içinde evlenmesi… Üzgünüm ama benim için iğrençti. Bir sürü acayip ve farklı iğrençlikte kitap okudum belki ama onları bu kadar eleştirmedim çünkü bu kitabın teması kardeşlik, aşk ve ahlak üzerineydi sözde. Nasıl böyle bir sona vardı aklım almadı. Bana ve ahlak anlayışıma ters olmasından rahatsız oldum, sevenlere saygı duyarım. Bunun haricinde ne Jo’nun yaşı oldukça büyük aşkı, ne Beth’in ölümü beni öyle zorlamadı, bunlar güzel bir kitabın doğasına uygun.
Ayrıca bu kitapta yazarın alttan alta sürekli Amerika övücülüğü de artık gına getirdi, ülkeni ve kültürünü sevmek güzeldir ama diğer kültürleri kötüleyerek kendininkini yüceltmek bana eğrelti ve kötücül geliyor.
Velhasıl ilkini çok severek okumuşken, bunu gerçekten sinir eşliğinde acı içinde okudum. İlkinde bırakmak daha iyi bir tercih olurmuş.
·
145 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Katılıyorum 18.ci bölümden sonra sinir krizi geçirdim,kitaptan soğumaya başladım,oysa Laurie i sevmiştim başından beri,hele Amy ablası öldüğü halde evine dönmek zahmetinde bulunmadı bile.