Sevginin zarif gölgesiEdebiyat
Gerçek budur ki sebebsiz olaraq kitabdan inceleme almayacaqdım lakin kitap hiss ettirdi ki susmaq haqsızlıq olur
Men bu kitabda esas olaraq bunu gördüm-bizim duyğusuzlaşmamış duyğulara ihtiyacımız var
Biri bir şeyi mi kayb etti bir insanı, bir sevinci- duyğu üzerine bunu sorur Rilke-kayb ettiyimiz sandığımız her şey eslinde başqa bir şeye hazırlayır bizi ve bir gün ummadığın halda başqa bir biçimde geri döner
Eslinde insan heçneyi itirmir - itki bir dönüş noktasıdır- yoxluq deyil
Pek çok insan,ondan da çok surat vardır - Rilke söyleyir kitabda bunu -insan dediyin sabit bir kimlik deyil- her biri farklı maskelerle dolaşır ve sürekli deyişirler , bu yüzden ne kendileri tek başına bütün olur ne karşısındakı ile bir bütün..
Rilkenin kitabda eks ettirdiyi- insan var ki birini sevdiyini düşünür, amma eslinde onu deyil — her insandan bir parça toplayır - kimiden ruhu kimiden cazibeni kimiden karakteri gözelliyi sesi arayır -onda gördüyü başqa birini sevir. Ve ya öz içinde tamamlanmayan bir parçanı onun üzerinde tamamladığını zenn edir. Bu parçaları yığıb bir bütün sevgi obrazı yaratmaq isteyir, ..lakin
O yaratdığı obraz— ne senin özünsen, nə de o insanın kendisi.
insan özü de bilmeden. Sevgi deye yarattığı şey belki de bir yansıdır — özüne aid olmayan bir eks, lakin tanıdık
Ve kitabda sorur ki ne üçün mesulliyyet her zaman exlaqi açıdan eleştirilir?- göz qulaq düşünce-bunlar da sorumludur biz bütün olaraq sorumluyuz mesuluz- utanc ve günah bütün olan insan füqurunu gösterir- her bir duyğu cavabdehdir lakin cavab vermeyi öyrenmek bize aiittir
Heqiqi özlem yer deyiştirmir anı deyişdirir- bezen birini düşünmek dünyanın konumunu deyişmekdir
Ve sükutun içinde gizlenen güç- Tanrı daha çox susanların sesini dinleyir- deyir Rilke
Necede düşündürücü..
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.