Özet
Bir inceleme de bulunmaya değer tüm bilgileri Orhan Pamuk kitabın sonunda aktarmıştır. Dolayısıyla bu metafor dünyasına dair bir şeyler söylerken; Orhan Pamuk'tan çıkmak mecburiyeti gerekmektedir.
Hoca bir gün kendi ilgi alanlarına (astronomi, bilim, silah ...) yakın bir İtalyan köle satın alır ve romanın tamamında biz köle'den okuruz her şeyi aslında.
Hoca ve Köle birbirlerini malumatları açısından eşitlerler; artık birbirlerinden daha fazla bildikleri tek bir şey kalmamıştır. Bu bilgileri sayesinde fişek gösterisi düzenleyerek itibar kazanırlar ve veba salgınının yayılmasını engelleyerek; kendi arzuları olan ağır bir silah geliştirme konusunda yatırım ve ruhsat kazanırlar.
Hoca ve Köle'nin evin masası üzerinde sohbet etmeleri, anı yahut kurmaca olarak yazdığı eserleri hararetli ve sürekli olarak paylaşmaları artık birbirlerinin şahsiyetleri üzerinde bir psikolojik savaşa dönüşür ve gerilim unsurlarını okuyucuya bolca yarar. Aslında şeklen her şey aynılaşmaya giderken; bazen Orhan Pamuk onların farklılığını bize hatırlatacak dışarıdan etkenler kullanır. Örneğin, Sadık Paşa ya Müneccimbaşları ile olan sıkıntılı diyaloglarında yer yer çekememezlikleri Hoca'nın ve Köle'nin farklılıklarını arttırır.
En sonda ise başarısız silah denemesi sonrasında zahiri nedeni çok açık olmasa da Hoca ve Köle yer değiştirir. Hoca, İtalyan Köle'nin hayatını yaşarken , Köle de Hoca'nın hayatını yaşar. Bazı dışarıdan gelen ufak kırılmalar dışında da bu işi o kadar iyi yaparlar ki; Köle şöyle dediğinde tuhaf karşılamıyoruz. Ben, O'nun benim olan hayatını yaşıyorum ( belki net olarak bu cümle yok ; ama anlam aranırsa var).
Aslında Orhan Pamuk, iki şeyi bir'de birleştirmiştir. İki şey bir' i oluşturmuştur biri Gebze'de biri İtalya'da yaşamak kaydıyla...
***
Orhan Pamuk edebiyatına biraz daha bakabilirim.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.