Momo/In Time Çarpışması1000Kitap
Hafif Spoiler İçerebilir!!!
Zaman paraya dönüşürse hayat ne hale gelir düşündüm? 
Momo ’yu okurken aklıma daha önce izlemiş olduğum bir film geldi. İsmini ilk başta hatırlayamadım ama sahneler gözümün önünde dönüp duruyordu. Kollarında dijital sayaçlar, markette alışveriş için dakika sayan insanlar, yolda yürürken zamanı tükenenler… Sonra hatırladım: In Time. Zamanın paraya dönüştüğü, zenginlerin ölümsüzlük kredisi çektiği, fakirin ise “5 dakika ekmek alacağım” diye banka kuyruğunda beklediği o rahatsız edici sistem. Momo’yu okurken aklıma birden bu film geldi çünkü aslında ikisi de aynı hikayeyi anlatıyordu. Biri kolundaki zamanı sayıyor, diğeri neden zamanını kaybettiğini anlamaya çalışıyordu.
Gelelim kitabımıza:
Momo, gri adamların hüküm sürdüğü bir dünyada geçiyor. İnsanlara “Zamanınızı biriktirin” diyorlar. İlk başta kulağa mantıklı geliyor: “Bugün az harca, yarın daha çok vaktin olur.” Ama zaman biriktikçe insanlar yaşamayı unutuyor. Çocuklarıyla sohbet etmeyi, dışarıda yürümeyi, oyalanmayı bırakıyorlar. Herkes verimli olmaya çalışıyor, ama mutluluk error veriyor çünkü biriktirilen zaman, yaşamayan zamana dönüşüyor, sadece soğuk bir rakamdan ibaret oluyor.
In Time’da zaman kumar masasında, kaybedersen sayaç sıfırlanıyor, ölüm tam da kapında. Zaman satın alınıyor, çalınıyor, yarış var. Momo’da ise zaman sinsice çalınıyor. Kimse “Zamanımı kaybettim” demiyor, herkes “Sadece biraz yoğundum” diye geçiştiriyor. Ama bir bakıyorsun, kimse kimseyi dinlemiyor, oyalanmak unutulmuş, herkes koşturuyor ama aslında hiç yaşamıyor. İşte bu yüzden en tehlikeli hırsızlık, zamanın fark ettirmeden senden alınması. In Time bunu açık açık yapıyor, sayaç sıfırlanınca “Game over.” Momo ise yavaş yavaş, sessizce çalıyor zamanı… Ölüm ağır çekim gibi, gri adamlar sessizce izliyor. Bugün o gri adamlar hâlâ aramızda. Belki bir bildirim sesi, belki sürekli gelen “Çalış!” baskısı, belki “Boş durma!” kaygısı. Ve sen, zamanını geri almaya çalışırken, belki de çoktan o sayacı sıfırlamış oluyorsun bile.
Eğer sen de zamanın kıymetini sorgulayan, biraz durup nefes almak isteyen biriysen, In Time filmini mutlaka izle derim. Kitapla yan yana koyunca, zamanın ne kadar sinsice çalındığını çok daha iyi anlıyorsun.
Michael Ende
Momo
Momo ’yu okurken aklıma daha önce izlemiş olduğum bir film geldi. İsmini ilk başta hatırlayamadım ama sahneler gözümün önünde dönüp duruyordu. Kollarında dijital sayaçlar, markette alışveriş için dakika sayan insanlar, yolda yürürken zamanı tükenenler… Sonra hatırladım: In Time. Zamanın paraya dönüştüğü, zenginlerin ölümsüzlük kredisi çektiği, fakirin ise “5 dakika ekmek alacağım” diye banka kuyruğunda beklediği o rahatsız edici sistem. Momo’yu okurken aklıma birden bu film geldi çünkü aslında ikisi de aynı hikayeyi anlatıyordu. Biri kolundaki zamanı sayıyor, diğeri neden zamanını kaybettiğini anlamaya çalışıyordu.
Gelelim kitabımıza:
Momo, gri adamların hüküm sürdüğü bir dünyada geçiyor. İnsanlara “Zamanınızı biriktirin” diyorlar. İlk başta kulağa mantıklı geliyor: “Bugün az harca, yarın daha çok vaktin olur.” Ama zaman biriktikçe insanlar yaşamayı unutuyor. Çocuklarıyla sohbet etmeyi, dışarıda yürümeyi, oyalanmayı bırakıyorlar. Herkes verimli olmaya çalışıyor, ama mutluluk error veriyor çünkü biriktirilen zaman, yaşamayan zamana dönüşüyor, sadece soğuk bir rakamdan ibaret oluyor.
In Time’da zaman kumar masasında, kaybedersen sayaç sıfırlanıyor, ölüm tam da kapında. Zaman satın alınıyor, çalınıyor, yarış var. Momo’da ise zaman sinsice çalınıyor. Kimse “Zamanımı kaybettim” demiyor, herkes “Sadece biraz yoğundum” diye geçiştiriyor. Ama bir bakıyorsun, kimse kimseyi dinlemiyor, oyalanmak unutulmuş, herkes koşturuyor ama aslında hiç yaşamıyor. İşte bu yüzden en tehlikeli hırsızlık, zamanın fark ettirmeden senden alınması. In Time bunu açık açık yapıyor, sayaç sıfırlanınca “Game over.” Momo ise yavaş yavaş, sessizce çalıyor zamanı… Ölüm ağır çekim gibi, gri adamlar sessizce izliyor. Bugün o gri adamlar hâlâ aramızda. Belki bir bildirim sesi, belki sürekli gelen “Çalış!” baskısı, belki “Boş durma!” kaygısı. Ve sen, zamanını geri almaya çalışırken, belki de çoktan o sayacı sıfırlamış oluyorsun bile.
Eğer sen de zamanın kıymetini sorgulayan, biraz durup nefes almak isteyen biriysen, In Time filmini mutlaka izle derim. Kitapla yan yana koyunca, zamanın ne kadar sinsice çalındığını çok daha iyi anlıyorsun.
Michael Ende
Momo·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.