**Spoiler içeriyor, kitabı okuduktan sonra okuyun!**Edebiyat
Beyaz Gemi...
Cengiz Aytmatov'un diline ne kadar bayıldığımı tekrar hatırlatan bir kitap oldu. Basit,sade,yalın ama bir o kadar da özlü... Kitap Aytmatov'un çoğu kitabında olduğu gibi "2. Dünya Savaşı" sonrasında yazılıyor. Bundan dolayı dönemin baskılarının da etkisiyle böyle sembolik bir anlatım kullanmayı tercih etmiş yazar. Dikkatli ve araştırarak okuduğunuzda yazılandan çok daha fazlasının anlatıldığını görebilirsiniz. Ana karakterimiz "çocuk" onun bir ismi yok o "çocuk". O aslında hepimizi temsil ediyor, hepimizin çocukluğunu. Çocuk çok saf, iyi niyetli ve masum; tıpkı hepimizin eskiden olduğu gibi.
Aytmatov çocuk bakış açısını, o naif ve zerre kötülük taşımayan düşünceleri ve hisleri o kadar güzel yazmış ki okurken gözlerimin dolmasına engel olamadım.
"Boynuzlu Maral Ana, ne olur, boynuzuna takarak bir beşik getir Bekey Teyzeme. Yalvarırım bir beşik getir.. bir de çocuğu olsun." Böyle yalvararak Boynuzlu Maral Ana'ya koşuyordu. Çayda koştuğu halde suya batmıyordu ama karşı kıyıya da bir türlü ulaşamıyordu. Koşuyor, koşuyor ama hep olduğu yerde kalıyordu sanki. Yine de Boynuzlu Maral Ana'ya yalvarıyor, and veriyordu: "Boynuna bir beşik tak da getir onlara. Bir şey yap ki dedem ağlamasın, Orozkul Eniştem Bekey Teyze'yi dövmesin. Küçük bir çocukları olsun. Yemin ederim ki herkesi seveceğim. Orozkul Enişte'yi bile seveceğim. Tek bir çocukları olsun. Boynuna tak da bir beşik getir onlara."
Mümin Dede de aynı şekilde sessiz, sakin, uysal, kendi halinde yaşlı bir adamcağız. Annesiz ve babasız bu küçük çocuğa çok merhamet duyuyor ve onunla çok ilgileniyor. Çocuğun eniştesi Orozkul ise bir o kadar kötü kalpli, gaddar ve acımasız bir insan. Sürekli sarhoş ve çocukları olmadığı için suçlu bulduğu eşini sürekli dövüyor. Bu isimlerin sembolik anlamları için ( 
Mehmet Y. ) profiline bakabilirsiniz çok güzel açıklamış kendisi.
Çocuğa, dedesi bir Boynuzlu Maral Ana efsanesi anlatıyor. Aslında bu tamamen hayal ürünü ve gerçekte var olmayan bir efsane. Fakat bilirsiniz ki çocukların hayatgücü uçsuz bucaksızdır, bundan dolayı çocuk, bu efsaneyi çok içselleştiriyor ve her sıkıştığı anda Maral Ana ile konuşup ondan yardım istiyor. Onun gerçek olduğu fikrine kendini çok kaptırıyor. Kitabın sonunda ise çocuğun Boynuzlu Maral Ana olduğunu düşündüğü boynuzlu bir dişi geyik, dedesi tarafından vahşice öldürülüyor, hatta bu geyiğin iç organları parçalanıyor, eti kaynatılarak pişirilip tüm hane halkı tarafından barbarca yeniliyor. Çocuk bunu kaldıramıyor.. İnandığı, güvendiği her şeyin bir hiç olduğu düşüncesine kapılıyor ve kendini Isık Göl'e atarak babasının içinde olduğunu düşündüğü Beyaz Gemi'ye doğru bir balık olup yüzüyor, aslında bir nevi intihar ediyor... Keşke daha mutlu bir sonla bitseydi fakat ben her anlamda kitaptan çok etkilendim. Sayfa sayısı da az olduğu için elinize alıp hemen bitirebileceğiniz oldukça akıcı bir kitap. Mutlaka okunmalı.
Mehmet Y. ) profiline bakabilirsiniz çok güzel açıklamış kendisi.
Çocuğa, dedesi bir Boynuzlu Maral Ana efsanesi anlatıyor. Aslında bu tamamen hayal ürünü ve gerçekte var olmayan bir efsane. Fakat bilirsiniz ki çocukların hayatgücü uçsuz bucaksızdır, bundan dolayı çocuk, bu efsaneyi çok içselleştiriyor ve her sıkıştığı anda Maral Ana ile konuşup ondan yardım istiyor. Onun gerçek olduğu fikrine kendini çok kaptırıyor. Kitabın sonunda ise çocuğun Boynuzlu Maral Ana olduğunu düşündüğü boynuzlu bir dişi geyik, dedesi tarafından vahşice öldürülüyor, hatta bu geyiğin iç organları parçalanıyor, eti kaynatılarak pişirilip tüm hane halkı tarafından barbarca yeniliyor. Çocuk bunu kaldıramıyor.. İnandığı, güvendiği her şeyin bir hiç olduğu düşüncesine kapılıyor ve kendini Isık Göl'e atarak babasının içinde olduğunu düşündüğü Beyaz Gemi'ye doğru bir balık olup yüzüyor, aslında bir nevi intihar ediyor... Keşke daha mutlu bir sonla bitseydi fakat ben her anlamda kitaptan çok etkilendim. Sayfa sayısı da az olduğu için elinize alıp hemen bitirebileceğiniz oldukça akıcı bir kitap. Mutlaka okunmalı.·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.