“- Gerçekten sessiz biri misinizdir?
—Kimin dinlediğine bağlı!”
***
“Geri kalan her şey sizi yarı yolda bıraktığında kütüphanenin yolunu tutun!”
***
“Nasıl görünürse görünsün yüzünü seveceğim; çünkü o senin yüzün!”
Herkese merhabalar…
Stephen King’in 22/11/63 isimli romanını bitirdim.
Birkaç hafta önce buralarda kitabın dizi uyarlamasından rastladığım bir kesit ve altındaki yorumlar kitabı büyük bir istek ve iştiyakla almama vesile oldu. Geldi, birkaç gün sonra da başladım… Eserle ilgili şöyle bir betimleme yapayım:
Gördüğümüz bazı rüyalar öyle güzeldir ki; uyanınca ‘keşke bu bir rüya olmasaydı yahut rüyam devam etseydi’ deriz. İşte kitap ‘hiç bitmesini istemediğimiz bir rüya gibi’ydi.
***
Hayatının son demlerini yaşayan bir restoran sahibi olan Al’ın ‘tavşan eşiği’ adını verdiği geçmişe gidiş yolunu, romanın baş kahramanı Jake’e anlatması ve ondan ülkesi adına istediği çok büyük bir vazifeyi Jake’in kabûlüyle başlayan eser; o büyük vazifeye kadarki süreçte normal vatandaş olan bazı kişilerin hayatına dokunmasıyla gelişiyor. Özellikle Dunning ailesinin yaşadığı ve geçmişe döndüğünde Jake’in onlar için yaptığı şey; kurgu olduğunu bilmeme rağmen mutlu etmişti… Ülkesi için yapacağı o büyük vazifenin evvelinde büyük aşkı Sadie’yle tanışmasıyla; eser doruğa ulaşıyor bence… O vazifeyi falan bir yerde unuttum ben. Tamamen Jake ile Sadie’ye odaklandım. Eser öyle capcanlı ki; olayları yakînen izliyor gibisiniz. Hatta Dunning ailesinin başından geçen o olayda kendimi o kadar kaptırmışım ki: “Vur kardeşim, vur” demişim gayr-i ihtiyâri. Böyle bir eserdi işte. Jake-Sadie arasındaki aşk, tutku ve birbirleri için yaptıkları fedakarlıklar kitabı güzelleştirmiş de güzelleştirmiş… He bu arada; eserde birazcık müstehcen durumlar var; artık onlarda gözünüzü kapatabilirsiniz:))
Son söz:
Eseri okurken: “Ya abi; sen bu kitabı nasıl yazdın, bu kurguyu nasıl bir kafayla ördün” demekten kendimi alamadım. Helâl olsun King amcaya…
Herkese keyifli okumalar…
Anlatımınızda hem derin bir okuma hem de hissederek yaşanmış satırlar var…Kitaba dair hissiyatınızı bu kadar içten ve duru bir üslupla okumak, esere bakış açımı zenginleştirdi. Kalem ve Kelamınıza sağlık...
Bîhemtâm Hocam ne güzel bir yorum bu… Ben anlatımımı beğenmedim, eksik buldum ama siz yüce gönüllülüğünüzle anlamlandırmışsınız. Eyvallah, çok teşekkür ederim.