Başkalarının Tanrısı – Mine SÖĞÜT
.
.
.
“Ne doğumumuz ne ölümümüz ne de doğumla ölüm arasında can çekişerek sürdürdüğümüz hayatlar bize ait. Başkalarının isteklerinden doğuyor, başkalarının isteği gibi yaşıyor ve başkaları yüzünden ölüyoruz. Bizim sandığımız hayat bizim değil, bizim sandığımız beden bizim değil.”
.
.
.
Mine Söğüt çok gerçekçi bir yazar. O yüzden onu çok seviyorum. Yazdıkları süslemeli değil, hayatın ta kendisi. İçinde yaşayıp inşa ettiğimiz dünyayı olduğu gibi alıyor, karakterlerini de o dünyanın tam içinden seçiyor.
Evet, belki karakter tipleri görmek istemediğimiz, yok saydığımız, umursamadığımız kişiler ama maalesef yok sayarken bile çok gerçekler. Belki de en rahatsız edici kısmı bu. Çünkü kahramanları, sokakta yanından geçip gittiğimiz insanlar. Yok saydıklarımız. Görmemeyi seçtiklerimiz. Ama oradalar. Gerçekler.
Başkalarının Tanrısı da tam olarak böyle; yanından geçip gittiğimiz hayatlar.
Kitap karakterinin ismi bile bu tezatlığı gösteriyor aslında. Efsun. İsminde büyü var, ama hayatında hiç yok. Tersine, tekerlekli sandalyeye mahkûm, iki bacağı kesik, kalıpları parçalayan bir kadın.
Efsun, doğduğu günden beri başkalarının inançlarına göre yaşamaya zorlanmış biri. Bizlerde hayatımız boyunca başkalarının doğrularına, başkalarının tanrılarına inandırılmaya çalışıyoruz.
Bir yanda din, bir yanda aile, bir yanda kadın olmak… Hepsiyle hesaplaşmaya çalışıp, zaman zaman çırpınan, zaman zaman susmayı seçen bir karakteriz aslında.
.
.
“Bizim tanrımız yok! Hâlâ anlamadın mı! Bizim tanrımız yok! Başkalarının tanrısı o!”
.
.
Bazı kitaplar eğlendirir, bazıları düşündürür. Mine Söğüt’ün kitaplarıysa önce sarsar, sonra düşündürür. Başkalarının Tanrısı da tam olarak böyle bir roman.
Okudum, okuyun. Kitaplı günler. 
Başkalarının Tanrısı 
Mine Söğüt
Başkalarının Tanrısı Mine Söğüt
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.