“Gerçek dediğimiz şey, çoğu zaman en usta sahtekârların eseridir.”
Umberto Eco’nun Prag Mezarlığı romanı, 19. yüzyıl Avrupa’sının karanlık, karmaşık ve çoğu zaman gizemli arka planını ustalıkla anlatan bir romandır. Romanın merkezinde, hafızası parçalanmış ve kendi hayatına bile şüpheyle yaklaşan sahtekâr bir karakter olan Simone Simonini yer alır. Bu karakter aracılığıyla yazar; sahte belgeler, komplo teorileri, ırkçılık, din karşıtlığı, siyasi manipülasyon ve kitleleri yönlendirme teknikleri üzerine sarsıcı bir eleştiri sunar.
Romanın en çarpıcı yönlerinden biri, olayların gerçek tarihî kişilerle iç içe geçirilmiş olmasıdır. Giuseppe Garibaldi,, Dreyfus Olayı ve Tapınak Şövalyeleri gibi figür ve olaylar romanda kurgu ile öyle ustaca harmanlanmış ki, zaman zaman gerçekle kurgu arasındaki sınırı ayırt etmekte zorlandım.
Yazar bu romanında özellikle Yahudi düşmanlığı ve sahte belgelerin nasıl icat edildiğini; bunun ardındaki ideolojik, ekonomik ve politik çıkarları inceler. Simonini, tüm bu sahtekârlıkların içinde bir kukla mı, yoksa kuklacı mı olduğu sorusunu roman boyunca düşündüm durdum açıkçası Simonini
bana daha önce okuduğum kitaplardan bir karakter 
Kötülüğün Sıradanlığı az da olsa anımsattı.. Keyifli okumalar dilerim
Kötülüğün Sıradanlığı az da olsa anımsattı.. Keyifli okumalar dilerim
·
198 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.