Puan vermedi·148 syf.··
Beğendi
·2025 69. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 27 Haziran 2025 17:24
Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Chirista Wolf'un Kassandra'sı oldu.
Sevgili 
Sena Karaca Senacığımın hediyesi olan Kassandra'yı çok beğendim. Tekrar çok teşekkür ederim canım. Vesilenle çok güzel bir kitabı daha okuma fırsatı buldum.
Yazarın üniversite de verdiği konferanslardan beşinci ve sonuncusu olarak yazılan roman bir taslak imiş. Wolf'un, Yunan gezileri ve araştırmaları neticesinde meydana çıkardığı Kassandra, Troya Savaşı'nda en çok zarar gören, geleceği görme yetisi verilen Kassandra'nın trajik dramını konu alır.
Kassandra Tanrı Apallon'dan geleceği görme kehaneti ister. Fakat Apollon önce kendisi ile birlikte olmasını söyler. İstediğini alamayan Apallon yetiyi verir fakat kimsenin ona inanmamasını da sağlar.
Bu durumla baş etmeye çalışan Kassandra, hem ailesi hem de halk tarafından deli muamelesi görür ve yalnız kalmasına neden olur.
Ölüm korkusuyla yalnızlığa itilen Kassandra gelecekte yaşanan felaketleri yazgısının kurbanı olarak görmeye devam eder. Bu uğurda Aeneis'e olan aşkından feragat etmek zorunda kalır. Bu ilişki bir kurmaca mı yoksa gerçek mi bilemesem de bence güzel bir detay olmuş.
Yazarın yalın üslubunu çok sevdim. Kassandra'nın içsel dünyasını betimlemesi, pekçok faklı detayı da öğrenmekle beraber hayli beğendiğim bir eser oldu.
#kitapalıntıları :
... Onların buzdan soğukluğunun karşısına küçük sıcaklığımızı çıkarmak, umarsız bir teşebbüs. Beyhude uğraşıyoruz onların zulümlerinden kaçmaya, uzun süredir biliyorum bunu.
Niçin mutlaka istemiştim kehanet yetisini?
Kendi sesimle konuşmak için; hepsi buydu. Daha fazla, daha başka bir şey istemedim. Gerekirse kanıtlayabilirim bunu, fakat kime? Küstah ve aynı zamanda ürkek, arabayı çevreleyen yabancı halka mı? Gülmek için bir neden varmış gibi; kendime karşı kendimi haklı gösterme eğilimim tükenmiş olmalı.
İçimde herkesten bir şeyler taşıdığım için hiç kimseye bütünüyle ait olmadım ve dahası bana duydukları nefreti de anladım.
Niçin hayatı karmaşıklaştırmadan yaşamayalım ve mümkünse neşeyle.
Korkunun artık daha fazla artamayacağına inanmıştık, ama şimdi kabul etmemiz gerekir ki, insanın insana yapabileceği zulmün sınırı yok, acının doruğunu ararken bir diğerimizin iç organlarını deşmeye, kafatasını kırmaya muktediriz.
Ben geride kalıyorum.
Acı, bize birbirimizi hatırlatsın. Sonradan karşılaştığımızda ondan tanıyacağız birbirimizi, bir sonra varsa eğer.
Sena Karaca Senacığımın hediyesi olan Kassandra'yı çok beğendim. Tekrar çok teşekkür ederim canım. Vesilenle çok güzel bir kitabı daha okuma fırsatı buldum.
Yazarın üniversite de verdiği konferanslardan beşinci ve sonuncusu olarak yazılan roman bir taslak imiş. Wolf'un, Yunan gezileri ve araştırmaları neticesinde meydana çıkardığı Kassandra, Troya Savaşı'nda en çok zarar gören, geleceği görme yetisi verilen Kassandra'nın trajik dramını konu alır.
Kassandra Tanrı Apallon'dan geleceği görme kehaneti ister. Fakat Apollon önce kendisi ile birlikte olmasını söyler. İstediğini alamayan Apallon yetiyi verir fakat kimsenin ona inanmamasını da sağlar.
Bu durumla baş etmeye çalışan Kassandra, hem ailesi hem de halk tarafından deli muamelesi görür ve yalnız kalmasına neden olur.
Ölüm korkusuyla yalnızlığa itilen Kassandra gelecekte yaşanan felaketleri yazgısının kurbanı olarak görmeye devam eder. Bu uğurda Aeneis'e olan aşkından feragat etmek zorunda kalır. Bu ilişki bir kurmaca mı yoksa gerçek mi bilemesem de bence güzel bir detay olmuş.
Yazarın yalın üslubunu çok sevdim. Kassandra'nın içsel dünyasını betimlemesi, pekçok faklı detayı da öğrenmekle beraber hayli beğendiğim bir eser oldu.
#kitapalıntıları :
... Onların buzdan soğukluğunun karşısına küçük sıcaklığımızı çıkarmak, umarsız bir teşebbüs. Beyhude uğraşıyoruz onların zulümlerinden kaçmaya, uzun süredir biliyorum bunu.
Niçin mutlaka istemiştim kehanet yetisini?
Kendi sesimle konuşmak için; hepsi buydu. Daha fazla, daha başka bir şey istemedim. Gerekirse kanıtlayabilirim bunu, fakat kime? Küstah ve aynı zamanda ürkek, arabayı çevreleyen yabancı halka mı? Gülmek için bir neden varmış gibi; kendime karşı kendimi haklı gösterme eğilimim tükenmiş olmalı.
İçimde herkesten bir şeyler taşıdığım için hiç kimseye bütünüyle ait olmadım ve dahası bana duydukları nefreti de anladım.
Niçin hayatı karmaşıklaştırmadan yaşamayalım ve mümkünse neşeyle.
Korkunun artık daha fazla artamayacağına inanmıştık, ama şimdi kabul etmemiz gerekir ki, insanın insana yapabileceği zulmün sınırı yok, acının doruğunu ararken bir diğerimizin iç organlarını deşmeye, kafatasını kırmaya muktediriz.
Ben geride kalıyorum.
Acı, bize birbirimizi hatırlatsın. Sonradan karşılaştığımızda ondan tanıyacağız birbirimizi, bir sonra varsa eğer.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.