Bir İdam Mahkumunun Son GünüEdebiyat
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2025 87. kitabı
·35 saatte okudu
·Okunma: 29 Haziran 2025 17:55
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü (Fransızca: Le Dernier Jour d’un Condamné), Victor Hugo’nun 1829’da yayımladığı, ölüm cezasına mahkûm edilmiş bir adamın düşüncelerini anlatan kısa romandır. 19. yüzyıl Fransa’sında Greve Meydanı’nında giyotin ile idam edilen mahkûmları gören Victor Hugo farklı bir isimle bu romanı bir serzeniş olarak yazar. Başlangıçtaki verdiği kısa giriş hikayesinde insanlar kitabın ismini bile duymaya tahammül edemez ama meydanda infaz yapıldığında çoluk çocuk meydana doluşur. İnsanların iki yüzlülüğünden nefret eden yazar bunu mahkûmun dilinden de anlatmış. Bicetre olarak geçen bir hapishanede verilen idam kararı sürecini bekleyen mahkum kâğıt kalem ister ve düşüncelerini yazmak ister ve burada hep son anda bu kararın bozulacağı umudunu taşır. Aslında çoğumuzun büyük suç işleyenlere karşı doğrudan idam istediğimizi ama yaşam hakkını bir mahkûmun gözünden empati yapamadığımız için farklı bir bakış açısı getirmemizi ister. 58 Asya ülkesinde idam cezası hâlâ mevcut ve bizde ise 1984’ten beri idam uygulanmadı ve 2004 yılında yasadan çıkarıldı. Mesele caydırıcılık değil çünkü burada mahkûmun suçundan bahsetmez ki suçsuz yere idam olabilecek insanlardan ve bunun getirebileceği amansız sonuçlara vurgu yapar. Ömür boyu kürek mahkûmu olmaktansa ölmeyi yeğlerim der ama yaşama isteği insanoğlu nefes aldığı sürece devam eder. Sonlara doğru üç yaşındaki kızı Marie ile görüştürürler ve onu doyasıya öpüp binevi hasret gidermek ister ve tam bir dram yaşanır çünkü neredeyse kendisini bir senedir görmeyen kızı babasını tanımaz ve onun öldüğünü söyler. Bunun üzerine mahkûm kendini tanıtmak ister ama kızı ikna edemez, daha ölmeden unutulmak adamı hissizleştirir. Kızının okuma yazma öğrenip öğrenmediğini sorduğunda kızının dadısının onun eline verdiği kâğıdı hecelemesiyle büyük bir drama vesile olacakken küçük kızın çıkarılmasını ister çünkü okuduğu ilk kelimeler: yargı kararı; bu, adamın idam belgesidir. Yoruldum, patron. Yollarda yağmurdaki bir serçe kadar yalnız olmaktan yoruldum. Yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım. Nereye gideceğimizi nereden geldiğimizi söyleyecek biri. İnsanların birbirine kötü davranmasından bıktım. Yeşil Yol filmi sahnesindeymişiz gibi. 
Serkan ALAN 
Bir İdam Mahkumunun Son Günü 
Victor Hugo
Serkan ALAN Bir İdam Mahkumunun Son Günü Victor Hugo·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.