Kitabı okurken hissettiğim en net duygu, papaza duyduğum nefretti. İnanan biri olarak karşısındaki inançsızı bir zavallı olarak gören, ona acıyan, aynı tanrıya inanmadığı için onu 'kör bir yürek' olarak tanımlayan aşağılık bir karakter.
'Başkaldırdığı ölçüde insan' olduğunu düşünen Camus'nün, tüm saçmalıklara Yabancı kalmakla ne kadar haklı olduğunu anladım.