Wigan İskelesi YoluGeorge Orwell
Kitabın ilk bölümü, Orwell’in işçi sınıfıyla yaşadığı birebir deneyimleri içeriyor. Daracık evler, tıkış tıkış yataklar, içi su dolan botlar... Hepsi Orwell’in o tanıdık, tok ve dürüst diliyle anlatılıyor. Her satırda, “Ben oradaydım” diyor bize – ama yukarıdan değil, yanlarında durarak.
İkinci bölümde ise Orwell’in düşünsel analizi başlıyor. Burada nostalji yerini iç burkan bir farkındalığa bırakıyor. Orwell, işçi sınıfı sorunlarını savunanların neden bizzat işçilerin kalbini kazanamadığını irdeliyor. Sadece bir sosyalist değil, adalet duygusuyla kavrulmuş bir insana dönüşüyor satırlarda. Bugün bile güncelliğini koruyan o klasik soruları soruyor: Yoksulluğu romantize mi ediyoruz? Yoksa görmezden mi geliyoruz?
Her ne kadar “iskelesi” olmayan bir “Wigan”dan bahsetse de, Orwell bize başka bir iskele kuruyor