bu yaz okuma listemdeki kitaplardan biri de yazarın birkaç kitabıyla beraber buydu. genel olarak beğendim kitabı. büyük bir hayranı oldum diyemeyeceğim ama sorulursa öneririm.
kitapla ilgili beğendiklerimin ilki victor vale eheheh. kitabın aksine victor'ın abratısını anladım. pek takdir ettiğim bir kişiliği yok ama etkileyici. motivasyonuyla, karizmasıyla, gelişimiyle iyi yazıldığını düşündüğüm bir anti-kahraman oldu.
sydney ve victor arasındaki ilişkiyi çok sevdim. bu şekilde etiketlenmeyen ama etkileyen (aman yarabbim tekerleme gibi oldu) ilişkileri daha çok seviyorum. ve sydney'i kendi başına da çok sevdim. ölümcül bir güç taşıyan bir ponçik daha ne olsun.
kitabın atmosferi güzel yazılmıştı. karanlık ve kasvetli, karanlık atmosferleri sevsem de kasvetli atmosferleri sevmiyorum. merit de klostrofobik hissettirdi biraz o yüzden bu evrende yaşamayı asla istemezdim sanırım. ama iyi yazılmış dediğim gibi.
kitapla ilgili beğenmediklerimin başında ise eli geliyor. victor için söylediklerimin tam tersi eli için geçerli. görünüş olarak o da victor gibi bir amaca sahip, hırsları var ama bana takım elbise giydirilmis bir iskeletten fazlası gibi hissettirmedi. motivasyonunu yetersiz buldum. tanrı ile arasında hastalıklı bir bağ var ama bu bağ sadece var. bu bağın oluşumuyla, gelişimiyle ilgili bir şey sunulmuyor. kendisini seçilmiş kişi olarak gören biri ama hiç ikna edici degil. oysa eli'dan okurları bile secilmis olduğuna inandiran bir performans beklerdim. yeterince derinlikli anlatıldığını düşünmüyorum. öyle ki mitch karakterini bile eli'dan daha derin buldum. nefret bile edemedim ondan.
kitabın olay örgüsü ile ilgili oldukça özgün olduğuna dair çok yorum okumuştum ve ne yalan söyleyeyim bu konuda beklentilerim bayağı yüksekti. yani kötü diyemem, yazar esinlenmeler yapmışsa bile ortaya iyi bir iş çıkarmış ama yukarıda bahsettiğim gibi, abartısını biraz fazla buldum. bana biraz x-men + flatliners karşımı gibi geldi. yine ölüme yakın deneyim geçirmeyi kafalarına koymuş bir grup tıp öğrencisi, ama bu sefer farklı olarak bu deneyim sırasında karanlık yönleri ve travmaları ile yüzleşmek yerine doğaüstü yeteneklere sahip olarak uyanıyorlar. ben kişisel olarak flatliners'ı tercih ederdim ama bu kitap da güzel.
yazarın yazımını pek sevemedim. daha doğrusu tarzını. kronolojik sıralama biraz karmaşık olduğu için ilk başta akıcılığı yakalamakta biraz zorlanmıştım ama birkaç bölüm sonra alışmış ve yazarın yazımını beğenmiştim. ama bu yazıma göre kitabın sonu çok aceleye gelmişti. güzeldi ama ilk sayfalardan itibaren en absürt olayları bile gösterişli betimlemelerle anlatan yazar bu sonu 30 sayfaya sıkıştırmış. daha iyisini yapmasını beklerdim.
genel olarak beğendim kitabı. yaz sıcaklarında sırtım terden sırılsıklam olmadan okusam belki biraz da keyif alırdım ama victor eli'ı kovalarken ben burada terledim. okuyacaklara iyi okumalar dilerim.
·
609 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hmm yıllar evvel sahaftan öylesine alıp kitaplığın dip köşelerine koymuştum gün yüzüne çıkarayım madem
