Çevirmen:
Burak Eren
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
10 Ekim 2014
Yayınevi:
Pegasus
ISBN:
9786052994139
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
çikolatalı süt için
Victoria Schwab (V.E. Schwab) benim uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Özellikle BookTok’ta 
The Invisible Life of Addie LaRue’ya gösterilen ilgiden sonra mutlaka okumam gereken yazarlar listesine almıştım. Sonra da bu kitapta indirim olduğunu görünce dedim ki, neden okumayayım?
Kitabımız, Victor ve Eliot adlı iki ana karakterimizin üniversitedeki hayatıyla başlıyor. Profesörleri onlardan bir tez yazmalarını istiyor, Eli de DÜ’ler hakkında bir tez yazmaya karar veriyor. Peki nedir bu DÜ’ler derseniz, DÜ yani DoğaÜstü insanlar normal insanlardan farklı süpergüçlere sahip yaratıklar. Çoğu insan DÜ’lerin varlığına inanmasa da, bir olasılık kapsamında kabul edildikleri için öğretmenleri Eli’nin tez konusunu kabul ediyor.
Victor, Eliot ile ne kadar iyi anlaşsa da onu içten içe kıskanıyor, onun gölgesi altında kalmak istemiyor. Bu yüzden Eliot’un tez konusunu duyunca içince bir imrenme hissi büyüyor. Eliot’un DÜ’ler hakkındaki ilginç keşfi ise onun içindeki kıskançlığı daha da büyütüyor, ve aklına bir fikir geliyor.
Kendisi bir DÜ olmayı denerse bütün odaklar da ona çevrilir diye düşünüyor.
Bu şekilde asıl hikayemiz başlıyor.
Öncelikle kitabın ilginç bir zaman örgüsü ile yazıldığını söylemeliyim. Bi’ geçmişe gidiyoruz, bi’ şimdiki zamana geliyoruz, birkaç saat öncesine veya geçen sonbahara dönüyoruz. Karışıktı biraz. Ama kitabın sürükleyiciliğini bozmadı, sadece başlıklara dikkat ederek okunması gerekiyor bence.
Kitaptaki iki düşmanın ikisinin de gerçekten “morally grey” olması hoşuma gitti doğrusu. İki karakter de kötü amaçlara sahip, bencil ve kurnaz tipler. Ayrıca baya sıkıntılı bir zihin yapıları var. Eliot tanrıya olan bağıyla kafayı bozmuş, Victor da… Victor işte. Tam olarak anlatılabilir bir kişiliği yok. Kendi kafasına göre takılıyor.
Sydney ve Serena tuhaf bir ikiliydi, yani Serena’nın amacınıFantastik Bilim Kurgu
Victoria Schwab (V.E. Schwab) benim uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Özellikle BookTok’ta The Invisible Life of Addie LaRue’ya gösterilen ilgiden sonra mutlaka okumam gereken yazarlar listesine almıştım. Sonra da bu kitapta indirim olduğunu görünce dedim ki, neden okumayayım?
Kitabımız, Victor ve Eliot adlı iki ana karakterimizin üniversitedeki hayatıyla başlıyor. Profesörleri onlardan bir tez yazmalarını istiyor, Eli de DÜ’ler hakkında bir tez yazmaya karar veriyor. Peki nedir bu DÜ’ler derseniz, DÜ yani DoğaÜstü insanlar normal insanlardan farklı süpergüçlere sahip yaratıklar. Çoğu insan DÜ’lerin varlığına inanmasa da, bir olasılık kapsamında kabul edildikleri için öğretmenleri Eli’nin tez konusunu kabul ediyor.
Victor, Eliot ile ne kadar iyi anlaşsa da onu içten içe kıskanıyor, onun gölgesi altında kalmak istemiyor. Bu yüzden Eliot’un tez konusunu duyunca içince bir imrenme hissi büyüyor. Eliot’un DÜ’ler hakkındaki ilginç keşfi ise onun içindeki kıskançlığı daha da büyütüyor, ve aklına bir fikir geliyor.
Kendisi bir DÜ olmayı denerse bütün odaklar da ona çevrilir diye düşünüyor.
Bu şekilde asıl hikayemiz başlıyor.
Öncelikle kitabın ilginç bir zaman örgüsü ile yazıldığını söylemeliyim. Bi’ geçmişe gidiyoruz, bi’ şimdiki zamana geliyoruz, birkaç saat öncesine veya geçen sonbahara dönüyoruz. Karışıktı biraz. Ama kitabın sürükleyiciliğini bozmadı, sadece başlıklara dikkat ederek okunması gerekiyor bence.
Kitaptaki iki düşmanın ikisinin de gerçekten “morally grey” olması hoşuma gitti doğrusu. İki karakter de kötü amaçlara sahip, bencil ve kurnaz tipler. Ayrıca baya sıkıntılı bir zihin yapıları var. Eliot tanrıya olan bağıyla kafayı bozmuş, Victor da… Victor işte. Tam olarak anlatılabilir bir kişiliği yok. Kendi kafasına göre takılıyor.
Sydney ve Serena tuhaf bir ikiliydi, yani Serena’nın amacınıBu oyunda kimse iyi değil.1000Kitap
Selammm dostlarım!
Rekorumu kırdıran o kitapla karşınızdayım. ♡
Konu:
Eli ve Victor üniversitede tıp bölümü okurken tez konuları için seçim yapar. Eli'nin tez konusu, doğaüstü insanların varlığıyla ilgilidir; bu seçim, Victor için oldukça şaşırtıcıdır. Arkadaşının bir planı olduğunu düşünen Victor, başta bunu anlamsız bulsa da Eli’nin bu işe olan inancı ve merakı dikkatini çeker. Victor da kendi planını yapar ve iki arkadaş birer “süperkahraman(!)” olmayı hedefler.
İhanet ve merakla dolu fantastik bir evren sizi bekliyor.
(Umarım konusunu güzel aktarabilmişimdir, konu anlatmakta çok iyi değilim skbdsk )
İçerik:
Cinsel içerik yoktu (galiba). İçinde kan ve ölüm var. 14 yaş üstü için uygun olur diye düşünüyorum.
İncelemem:
Bu kitabı önerdiği için thanks girl 
Ece ♡
Victoria Schwab (V.E. Schwab) dilini zaten 
Addie Larue’nün Görünmez Hayatı kitabında bayılmıştım. O kitabı da çok hızlı okumuştum. Kadın kendini bana çok hızlı okutturuyor gerçekten. Konu anlamında da yaratıcı ve ilgi çekici yazıyor.
Kitapta beni en çok heyecanlandıran şey bölüm başlıkları oldu. Yani geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyoruz ve sonlara doğru asıl sahneye yaklaştıkça başlıklar şu şekilde ilerliyor:
“On ikiye yarım saat kala”, “On ikiye on dakika kala” vs.
Bununla beraber bazen geleceğe de gidiyoruz. Bu durum okuma heyecanını fazlasıyla artırıyor.
Son bölümü odamda dolaşarak okudum mslens
Kitapta iyi ve kötü karakter kavramı biraz göreceli bence.
Bana göre Victor iyi ama hataları var.
Eli hakkında konuşmak istemiyorum. İnançlı ama bencil bir karakter. Kendini kahraman ilan ederek hatalarını ve vicdanını örtüyor. Kendi paçasını kurtarmak için en yakınını bile satabilir. Hırslı bir karakter.
> "Victor Vale’in yardımcı karakter olmasına imkân yoktu." – Sayfa 96
KESİNLİKLE BUDUR!
Victor benim favorim. Masum(!) bir üzümlü kek gibi
Ece ♡
Victoria Schwab (V.E. Schwab) dilini zaten Addie Larue’nün Görünmez Hayatı kitabında bayılmıştım. O kitabı da çok hızlı okumuştum. Kadın kendini bana çok hızlı okutturuyor gerçekten. Konu anlamında da yaratıcı ve ilgi çekici yazıyor.
Kitapta beni en çok heyecanlandıran şey bölüm başlıkları oldu. Yani geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyoruz ve sonlara doğru asıl sahneye yaklaştıkça başlıklar şu şekilde ilerliyor:
“On ikiye yarım saat kala”, “On ikiye on dakika kala” vs.
Bununla beraber bazen geleceğe de gidiyoruz. Bu durum okuma heyecanını fazlasıyla artırıyor.
Son bölümü odamda dolaşarak okudum mslens
Kitapta iyi ve kötü karakter kavramı biraz göreceli bence.
Bana göre Victor iyi ama hataları var.
Eli hakkında konuşmak istemiyorum. İnançlı ama bencil bir karakter. Kendini kahraman ilan ederek hatalarını ve vicdanını örtüyor. Kendi paçasını kurtarmak için en yakınını bile satabilir. Hırslı bir karakter.
> "Victor Vale’in yardımcı karakter olmasına imkân yoktu." – Sayfa 96
KESİNLİKLE BUDUR!
Victor benim favorim. Masum(!) bir üzümlü kek gibi"Bu oyunda kimse iyi değil."Edebiyat
"Bak Sydney, Victor'la ilgili anlaman gereken bir şey var..."
"O kötü bir adam değil," dedi Sydney.
"Bu oyunda kimse iyi değil," dedi Mitch.
Abartısız söylüyorum, bu sene okuduğum en iyi kitap olabilir. Yazarın diline zaten sihrin en koyu tonu serisinden alışıktım, bu kitapta da yazara daha çok hayran oldum. Henüz iki kitabını okumuş olmama rağmen, en sevdiğim yazarlar arasına girdi diyebilirim.
Kitap geçmiş ve şimdiki zaman arasında gidip gelmesine rağmen oldukça sürükleyiciydi. Bence böyle yazılması da kitabı daha iyi yapmış zaten, neden-sonuç ilişkisini daha kolay kurabiliyoruz. Çoklu bakış açısının güzelliğini bu kitapta bir kez daha çok daha iyi bir şekilde anlıyoruz.
Konudan bahsetmeyeceğim, kitabın konusunu bilmeden okursanız daha çok keyif alırsınız fikrimce. Sadece eskiden çok yakın arkadaş olan iki insanın bir olay sonucu ezeli düşman olduklarını bilseniz yeter.
Evreni çok güzeldi. DÜ'lerin nasıl oluştuğu, güçlerinin neye göre değiştiği çok özgün ve özeldi. Hafif bilim kurguya kayan fantastik gibiydi türü. ( Açıklayacak başka kelime bulmadım.) Atmosferi kesinlikle karanlıktı, ben kitaplarda bu atmosferi daha çok sevdiğim için hoşuma gitti.
Karakterlerden bahsetmek istiyorum birazda, çoğu karakteri sevdim diyebilirim.Hele Victor Vale, kesinlikle en sevdiğim kitap karakterlerinin arasına girdi. Adam bildiğin yürüyen karizma. Mitch, Sydney ve Dol karakterleri de favorilerim hepsi çok iyiydi, hepsi kendine özgündü, travmaları, geçmişleri, hikayeleri olsun. Özellikle Mitch'inki beni çok üzdü, adaletin olmadığını yine ve yine hatırlamış oldum. Sydney henüz daha bir çocuk olmasına rağmen yaşından büyük işlere kalkıştı. İçlerindeki ekip ruhu harika, mükemmel, her şeydi. Hepsi
Victor Vale... The man you are.1000Kitap
“Hayat – en hakiki halinde – İyi ve Kötü’nün değil, Kötü ve Berbat’ın mücadelesidir.”
Bu kitabın ilk cümlesinden anlaşıldığı üzere bu kitap bir iyi bir de kötü karakterden değil, kötü ve ondan da daha kötü karakterlerden bahsediyor.
Konusundan bahsedersek Victor ve Eli üniversitede oda arkadaşı ve hocaları onlardan bir tez yazmalarını istiyor. Eli tez konusunu Doğa Üstü olarak seçiyor. Daha sonra bu konu Victor karakterimizin ilgisini çekiyor ve zaman geçtikçe bu olay bir güç savaşına dönüyor. Üniversite ortamında geçen olaylarla başladığı için dark academia havası veriyor ama kitap tamamen bunun üzerine kurulu değil zaten böyle bir vaat de sunmuyor. Daha sonra karakterlerimiz doğa üstü güçlerle ilgili araştırmalar yaparken kendilerinin de bu güçlere sahip olabileceklerini keşfediyorlar ve olaylar bu şekilde başlamış oluyor. İkisi de güç için her şeyi yapabilecek ve gücü elde ettikten sonra yoldan çıkan karakterler ve ben bu tarz karakterler okumayı çok seviyorum.
Bu kitapta iyi biri cidden yok. Ama bir yerden sonra kendinzii birinin tarafını tutarken yakalıyorsunuz. Mesela Eli... Kendini o kadar haklı görüyor ki. “Ben kötülüğü ortadan kaldırıyorum”, "Ben kahramanım." diye diye kötülüğün kendisine dönüşüyor. Sürekli ahlaki üstünlük taslıyor ama aslında en tehlikelisi kendisi. Victor en azından ne olduğunu biliyor. Kendine kahraman demiyor, iyiymiş gibi davranmıyor, masum taklidi yapmıyor. Yaptığı şeylerin farkında. Victor’un yaptıkları daha kişisel. Eli’ninki ise inanç meselesi. Ve Eli inançla hareket etmeye başladığında çok korkutucu ve tehlikeli birine dönüşüyor...
Kitabın son kısımlarına kadar her bir bölüm farklı zaman dilimini anlatıyor. Bir bölümde on sene öncesini okurken daha sonra şimdiki zamana gelip daha sonra bir önceki sonbaharı okuyoruz mesela.
Bu oyunda hiç kimse iyi değil...1000Kitap
Bu kitaptan ne bir aşk hikayesi ne de iyilik timsali huzurlu bir hikaye beklememek lazım. Her şeyiyle karanlık, fantastik unsurlu ve ölülerle dolu bir hikayeydi. Genç yetişkin kategorisinde olduğunu da söyleyeyim unutmadan.
Yazarın her kitabında farklı bir mesaj iletmesini çok başarılı buluyorum. Bu hikayede baskın olan canavar olarak doğmazsın, canavar olmayı kendin seçersin sözü çok iyi şekilde anlatılmıştı bana kalırsa. Hikayede vadettiği şey de kötülerin iç dünyasına tanık olabilmemizdi zaten.
Kitabı okurken adeta film izliyor gibiydim. Vaktim sınırlı olmasa çok daha kısa sürede okuyabileceğime emindim. Bir an olsun sıkılmadım. Her sayfası öyle akıcıydı ki şimdi ne olacak, işler kötüye gitmez umarım merakına itiyordu beni. En güzel tarafı da bölümlerin kısa olmasıydı sanırım.
İki yakın arkadaşın nasıl düşmana dönüştüğünü okudum hikaye boyunca. Eli ve Victor birbirlerine ne kadar çok benzeseler de aslında çok farklı karaktere sahipler.
Eli kendini kahraman ilan eden ve sadece kendi doğrularına inanan, bu doğruları uygulayarak iyilik yaptığını zanneden biri. Kendini akademik kariyerine vermişken bilim adı altında yaptığı deneyler kendisini bir anda sapkın bir inanış haline dönüştürüyor ve sonrasında kendini adeta Tanrı'nın yeryüzüne gönderilmiş kurtarıcı meleği olarak görüyor. Sonrasında da tehlikeli gördüğü herkesi yok etmeye başlıyor.
Bunu yapmasının kendince önemli ve haklı bir sebebi de var aslında. Kendi üzerinde yaptığı DÜ (doğaüstü) olma deneylerinin başarıyla sonuçlanması sonucu özel bir yeteneğe sahip olduğunu farkettiğinde ve bu yeteneklerin kişiden kişiye göre değiştiğini görünce sadece kendi yeteneğinin Tanrı tarafından uygun görüldüğü inancına tutunuyor ve diğer tüm DÜ'leri öldürmeyi kendine görev ediniyor. Çünkü ona göre DÜ'ler doğanın işleyişine
Biraz karışık yazmış olabilirim ama spoiler vermeden kitabı özetlemeye çalışacağım
Kitabın konusu; üniversite oda arkadaşları olan iki genç, Victor Vale ve Eli Cardale'ın süper güç kazanma deneyimiyle başlayan bir intikam hikayesidir.
Ölüme yakın deneyimler sayesinde ikisi de olağanüstü yetenekler kazanır, ancak bu deneyim dostluklarını sona erdirir ve onları ölümcül düşmanlara dönüştürür.
On yıl sonra, Victor intikam almak için hapisten kaçar. Eli ise, kendini Tanrı tarafından seçilmiş biri sanarak tüm diğer süper güç sahiplerini avlamaktadır. Kitap bu karakterlerin birbirlerini yok etmek için giriştikleri acımasız ve kaçınılmaz savaşı anlatır.
Kitap hakkındaki şahsi düşünceme gelirsek, kitabı aşırı sevdim. Benim başından beri en sevdiğim karakter sanırım Sydney oldu, Victor ile olan bölümlerini içim ısınarak okudum. Başından beri Eli'yi asla sevemedim, zaten başta kendini beğenmiş ve bencil olduğunu sezmiştim. Kitabın son sayfalarına yakın bitmesine az kaldığı için üzüldüm keşke bitmeseydi. Serinin ikinci kitabı olan 
Kindar da merak ettiğim için onu da almayi düşünüyorum.
Kindar da merak ettiğim için onu da almayi düşünüyorum.Hayat kalitem arttı
V. E. Schwab epey bir süredir radarımda olan bir yazardı ama nedense bir türlü alıp okumuyordum kitaplarını. Addie Larue’nün Görünmez Hayatı ile başladım sanıyordum ama 1K'daki değerli arkadaşlarım hiç haberleri olmadan beni Vahşi'den başlamaya ikna etti.
Neden bu kadar uzun beklemişim hiç anlamıyorum. Kadının tek bir kitabı ile hayat kalitemin arttığını hissettim resmen.
İlk 50 sayfayı okurken öyle pek sarmamıştı, beğenmeyeceğimi düşünüp üzülmüştüm ama öyle yanılmışım ki...
Victor ve Eli çok iyi yazılmış karakterler. İkisi de gerçekten kötü ve zorunda kaldıkları için böyle değiller, kendileri bunu seçtikleri için böyleler. Zaten doğuştan da olumsuz kişilik özelliklerine sahiplerdi.
Mesela Victor'un Angie hakkında söylediği son şeyler çok sinirimi bozmuştu başta ama sonrasında bunun da onların kötü olduklarını gösteren minik ama etkili bir şey olduğunu fark ettim.
Gerçekten kötü olan kötü karakter okumak gibisi yok cidden.
Diğer karakterler Victor ve Eli kadar derin değiller ancak olmaları gerektiği kadar iyiler diye düşünüyorum.
Başta hiçbir karaktere karşı sevgi beslememiştim. Özellikle de Victor ve Eli sinirlerimi bozmuştu. Ama sonrasında Victor'ı sevmeye başladım. Sydney'e karşı tavırları çok tatlıydı bence. Eli'ı daha çok tanıyınca da Victor'ı çok daha haklı bulmaya başladım ben. Sona doğru yaptığı bir şey de AŞIRI iyiydi. O sahneden itibaren zaten sevgim bir anda yükseldi desem yalan olmaz. Çünkü ÇOK İYİYDİ!! Beni anladığınıza inanıyorum.
Victor'la ilgili tek sorunum dış görünüşü. Yanlış anlaşılmasın ben sarışınlara bayılırım. Ancak sarı saçı Victor'a bir türlü yakıştıramadım. Üzgünüm Victor, benim zihnimde bir süre daha koyu kızıl kalacaksın.
Eli'ı da başta Victor'dan daha çok seveceğimi düşünmüştüm ancak o çok önemli misyonuna başlamadan önceydi o. Kendini böyle tek aydın
Addie Larue’nün Görünmez Hayatı ile başladım sanıyordum ama 1K'daki değerli arkadaşlarım hiç haberleri olmadan beni Vahşi'den başlamaya ikna etti.
Neden bu kadar uzun beklemişim hiç anlamıyorum. Kadının tek bir kitabı ile hayat kalitemin arttığını hissettim resmen.
İlk 50 sayfayı okurken öyle pek sarmamıştı, beğenmeyeceğimi düşünüp üzülmüştüm ama öyle yanılmışım ki...
Victor ve Eli çok iyi yazılmış karakterler. İkisi de gerçekten kötü ve zorunda kaldıkları için böyle değiller, kendileri bunu seçtikleri için böyleler. Zaten doğuştan da olumsuz kişilik özelliklerine sahiplerdi.
Mesela Victor'un Angie hakkında söylediği son şeyler çok sinirimi bozmuştu başta ama sonrasında bunun da onların kötü olduklarını gösteren minik ama etkili bir şey olduğunu fark ettim.
Gerçekten kötü olan kötü karakter okumak gibisi yok cidden.
Diğer karakterler Victor ve Eli kadar derin değiller ancak olmaları gerektiği kadar iyiler diye düşünüyorum.
Başta hiçbir karaktere karşı sevgi beslememiştim. Özellikle de Victor ve Eli sinirlerimi bozmuştu. Ama sonrasında Victor'ı sevmeye başladım. Sydney'e karşı tavırları çok tatlıydı bence. Eli'ı daha çok tanıyınca da Victor'ı çok daha haklı bulmaya başladım ben. Sona doğru yaptığı bir şey de AŞIRI iyiydi. O sahneden itibaren zaten sevgim bir anda yükseldi desem yalan olmaz. Çünkü ÇOK İYİYDİ!! Beni anladığınıza inanıyorum.
Victor'la ilgili tek sorunum dış görünüşü. Yanlış anlaşılmasın ben sarışınlara bayılırım. Ancak sarı saçı Victor'a bir türlü yakıştıramadım. Üzgünüm Victor, benim zihnimde bir süre daha koyu kızıl kalacaksın.
Eli'ı da başta Victor'dan daha çok seveceğimi düşünmüştüm ancak o çok önemli misyonuna başlamadan önceydi o. Kendini böyle tek aydınBen bu kitaba inceleme yazmayı nasıl unuturum?Ece bu kızın önerildiği bir kitap kötü olamaz.
Kitap gerçekten çok güzeldi. Beklentim çok yüksekti ve bir an bile beklentinin altında kalmadı. Tek eleştirim kitabın çok hızlı bitmesi oldu Sydney ve Victor favori karakterlerini o kadar sevdim ki... Biraz Jinx ve Isha enerjisi verdiler. Kötü karakter ve çocuk duolarına bayıldığımı fark ettim. Dünyanın en orijinal konusu sayılmaz sonuçta süper kahramanları içeriyor. Ama kitabı okurken bu gücün nereden geldiğini ve altında yatan metni de açık bir şekilde anlayabiliyorsunuz. Bu çok tatmin edici çünkü o uzaydan inmiş, şunu örümcek ısırmış gibi farklı farklı neden yok. Bütün hepsi ortak bir olaydan türüyor.
Kitabın sunumu çok başarılıydı. Ben biraz daha uzun uzadıya okumak isterdim ama bir solukta izlenecek bir film tadında olduğundan bu konuya hiç girmiyorum, çünkü hali hazırda yazılmış hali çok başarılı.
Spoiler'lı kısım
.
.
.
.
Sydney'in ablasının ölmesine sevindim diyemem ama ölmesi gerekiyordu. Son ana kadar bu kitap nasıl bitecek? Diye gezsem de sonu tatmin etti. Kitabın başındaki mezar sahnesiyle sonundaki sahne çok güzeldi. Eli tam anlamıyla 
Genç Elitler Teren'di. İkisinin gücü de hızlı iyileşmek. İkisi de içinde bulunduğu topluluğu reddedip hükümete çalışıyorlar. Eli sanırım siyah saçlıydı. Ama ben Teren'i hep sarışın hayal ettiğimden, kitap boyunca Eli'yı sarışın hayal ettim...
Ece bu kızın önerildiği bir kitap kötü olamaz.
Kitap gerçekten çok güzeldi. Beklentim çok yüksekti ve bir an bile beklentinin altında kalmadı. Tek eleştirim kitabın çok hızlı bitmesi oldu Sydney ve Victor favori karakterlerini o kadar sevdim ki... Biraz Jinx ve Isha enerjisi verdiler. Kötü karakter ve çocuk duolarına bayıldığımı fark ettim. Dünyanın en orijinal konusu sayılmaz sonuçta süper kahramanları içeriyor. Ama kitabı okurken bu gücün nereden geldiğini ve altında yatan metni de açık bir şekilde anlayabiliyorsunuz. Bu çok tatmin edici çünkü o uzaydan inmiş, şunu örümcek ısırmış gibi farklı farklı neden yok. Bütün hepsi ortak bir olaydan türüyor.
Kitabın sunumu çok başarılıydı. Ben biraz daha uzun uzadıya okumak isterdim ama bir solukta izlenecek bir film tadında olduğundan bu konuya hiç girmiyorum, çünkü hali hazırda yazılmış hali çok başarılı.
Spoiler'lı kısım
.
.
.
.
Sydney'in ablasının ölmesine sevindim diyemem ama ölmesi gerekiyordu. Son ana kadar bu kitap nasıl bitecek? Diye gezsem de sonu tatmin etti. Kitabın başındaki mezar sahnesiyle sonundaki sahne çok güzeldi. Eli tam anlamıyla Genç Elitler Teren'di. İkisinin gücü de hızlı iyileşmek. İkisi de içinde bulunduğu topluluğu reddedip hükümete çalışıyorlar. Eli sanırım siyah saçlıydı. Ama ben Teren'i hep sarışın hayal ettiğimden, kitap boyunca Eli'yı sarışın hayal ettim...
bu yaz okuma listemdeki kitaplardan biri de yazarın birkaç kitabıyla beraber buydu. genel olarak beğendim kitabı. büyük bir hayranı oldum diyemeyeceğim ama sorulursa öneririm.
kitapla ilgili beğendiklerimin ilki victor vale eheheh. kitabın aksine victor'ın abratısını anladım. pek takdir ettiğim bir kişiliği yok ama etkileyici. motivasyonuyla, karizmasıyla, gelişimiyle iyi yazıldığını düşündüğüm bir anti-kahraman oldu.
sydney ve victor arasındaki ilişkiyi çok sevdim. bu şekilde etiketlenmeyen ama etkileyen (aman yarabbim tekerleme gibi oldu) ilişkileri daha çok seviyorum. ve sydney'i kendi başına da çok sevdim. ölümcül bir güç taşıyan bir ponçik daha ne olsun.
kitabın atmosferi güzel yazılmıştı. karanlık ve kasvetli, karanlık atmosferleri sevsem de kasvetli atmosferleri sevmiyorum. merit de klostrofobik hissettirdi biraz o yüzden bu evrende yaşamayı asla istemezdim sanırım. ama iyi yazılmış dediğim gibi.
kitapla ilgili beğenmediklerimin başında ise eli geliyor. victor için söylediklerimin tam tersi eli için geçerli. görünüş olarak o da victor gibi bir amaca sahip, hırsları var ama bana takım elbise giydirilmis bir iskeletten fazlası gibi hissettirmedi. motivasyonunu yetersiz buldum. tanrı ile arasında hastalıklı bir bağ var ama bu bağ sadece var. bu bağın oluşumuyla, gelişimiyle ilgili bir şey sunulmuyor. kendisini seçilmiş kişi olarak gören biri ama hiç ikna edici degil. oysa eli'dan okurları bile secilmis olduğuna inandiran bir performans beklerdim. yeterince derinlikli anlatıldığını düşünmüyorum. öyle ki mitch karakterini bile eli'dan daha derin buldum. nefret bile edemedim ondan.
kitabın olay örgüsü ile ilgili oldukça özgün olduğuna dair çok yorum okumuştum ve ne yalan söyleyeyim bu konuda beklentilerim bayağı yüksekti. yani kötü diyemem, yazar esinlenmeler
"bu oyunda hiç kimse iyi değil."
vahşi, benim tamamen rasgele bir şekilde keşfedip okuma listeme aldığım bir kitaptı. özgün bir konuya sahip olduğunu öğrenince direkt okuma kararı almıştım çünkü fantastik kitaplarda görmekten sıkıldığımız klişelerden uzak, farklı bir temaya sahip bir hikaye okumayı çok istiyordum. 
Vahşi ise beni beklentilerim konusunda yanıltmayarak, kendisinden almayı istediğim her şeyi bana son derece başarılı şekilde verdi. okuduğum için kendimle gurur duyduğum kitaplar arasına girmiş bulunmakta şu an.
öncelikle kitap, iki genç adamın arasındaki dostluğun düşmanlığa evrilmesini ve ikisinin de kendi intikamları uğruna mücadele vermesini konu alıyor. kitabın geneli boyunca victor ile eli'ın arasındaki ilişkinin işleniş biçimine bayıldım. dostluk ve düşmanlık bağlarının ikisi de o kadar ince ve derin işlenmişti ki onların sahnelerini, diyaloglarını, birbirleri hakkındaki düşüncelerini okudukça yazarın düşünce tarzına hayran kalmadan edemedim. kitabın gözümdeki değerini artıran bir unsurdu bu benim için.
victor vale karakteri, şimdiye dek okuduğum en derin ana karakterlerden biri olabilir. her şeyiyle detaylıca yazıldığı için hikaye boyunca bir kere bile size neyi neden yaptığını sorgulatmıyor çünkü bir yerden sonra beyninin içine girmiş gibi oluyorsunuz. karakterin amacı ve zihninin işleyiş şekli çok ilginç ve merak uyandırıcıydı. bazı olaylar tahmin edilebilir olsa da ana karakter victor vale olduğu için acaba şimdi ne yapacak diye merakla okumaya devam ediyorsunuz ki bu kitabın acayip akmasına sebep oldu. bir yerden sonra her bölümde olaylarla birlikte victor'un o olaya yaklaşımını ve vereceği tepkiyi de merak ederek okurken buldum kendimi.
eli için de aynılarını söyleyebilirim sanırım. hikayenin ana kötüsü victor gibi dursa da asıl kötü adam eli'dı bana göre. tanrıya olan
Vahşi ise beni beklentilerim konusunda yanıltmayarak, kendisinden almayı istediğim her şeyi bana son derece başarılı şekilde verdi. okuduğum için kendimle gurur duyduğum kitaplar arasına girmiş bulunmakta şu an.
öncelikle kitap, iki genç adamın arasındaki dostluğun düşmanlığa evrilmesini ve ikisinin de kendi intikamları uğruna mücadele vermesini konu alıyor. kitabın geneli boyunca victor ile eli'ın arasındaki ilişkinin işleniş biçimine bayıldım. dostluk ve düşmanlık bağlarının ikisi de o kadar ince ve derin işlenmişti ki onların sahnelerini, diyaloglarını, birbirleri hakkındaki düşüncelerini okudukça yazarın düşünce tarzına hayran kalmadan edemedim. kitabın gözümdeki değerini artıran bir unsurdu bu benim için.
victor vale karakteri, şimdiye dek okuduğum en derin ana karakterlerden biri olabilir. her şeyiyle detaylıca yazıldığı için hikaye boyunca bir kere bile size neyi neden yaptığını sorgulatmıyor çünkü bir yerden sonra beyninin içine girmiş gibi oluyorsunuz. karakterin amacı ve zihninin işleyiş şekli çok ilginç ve merak uyandırıcıydı. bazı olaylar tahmin edilebilir olsa da ana karakter victor vale olduğu için acaba şimdi ne yapacak diye merakla okumaya devam ediyorsunuz ki bu kitabın acayip akmasına sebep oldu. bir yerden sonra her bölümde olaylarla birlikte victor'un o olaya yaklaşımını ve vereceği tepkiyi de merak ederek okurken buldum kendimi.
eli için de aynılarını söyleyebilirim sanırım. hikayenin ana kötüsü victor gibi dursa da asıl kötü adam eli'dı bana göre. tanrıya olanYazar Hakkında
Victoria Schwab (V.E. Schwab)Yazar · 21 kitap
VICTORIA “V. E.” SCHWAB, aralarında beğenilen Shades evreni, Villains serisi, City of Ghosts serisi, Gallant, The Invisible Life of Addie LaRue ve The Fragile Threads of Power'ın da bulunduğu yirmiyi aşkın kitabın yazarı ve New York Times'ın 1 numaralı çok satan yazarıdır. Paris sokaklarında dolaşmadığı veya İngiliz tepelerinde yürüyüş yapmadığı zamanlarda, İskoçya'nın Edinburgh şehrinde, bir kahve dükkanının köşesine çekilmiş, canavarlar hayal eden bir halde bulunabilir.
