Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
400
Basım Tarihi:
Mayıs 2018
İlk Yayın Tarihi:
10 Ekim 2014
Yayınevi:
Tor Books
ISBN:
9781250160263
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İyilik ve Kötülüğün Çarpık Anatomisi
Puan vermedi·335 syf.·
2025 22. kitabı
Selamlar!
Bugün (iyice sindirdikten sonra) sizlerle bu kitabı konuşmaya geldim.
Doğrudan incelememe geçiyorum.
Öncelikle beklentimin çok üstünde bir kitaptı — ki beklentim az değildi. Nereden görüp okumaya karar verdiğimi hatırlamıyorum ama büyük ihtimalle buradan birisinin önerisiydi, minnettarım.
Gelelim sinirlendiğim / mantıksız bulduğum kısımlara.
İlk olarak, karakterlerin bazı kritik kararları bana fazlasıyla “hikâye ilerlesin diye” alınmış gibi geldi. Özellikle Victor’un bazı hamleleri, onun zekâsı ve soğukkanlılığıyla çelişiyordu. Bu kadar stratejik düşünebilen bir karakterin, sonuçlarını kolayca öngörebileceği durumlarda bile bile risk alması yer yer inandırıcılığı zayıflattı.
Arkasında iz bırakmama arzusuna rağmen, riskli anlarda gücünü gizlemek yerine “aa bakın benim de süper gücüm var” dercesine kendini fazlasıyla görünür kılması buna iyi bir örnek.
Bir diğer mesele Eliot. Kendisi — hemen hemen tüm karakterler gibi — ahlaki olarak gri bir figür; ancak bazı noktalarda bu grilikten çıkıp neredeyse tek boyutlu bir kötülüğe kayıyor. Eli’ın EO’leri “doğal olmayan varlıklar” olarak görmesi çok güçlü bir çıkış noktası. Ne var ki bu fikir, bir yerden sonra içsel çatışma barındırmamaya başlıyor. Başlarda hissedilen “ya yanlış yapıyorsam?” ihtimali tamamen ortadan kalkıyor.
Durup kendini sorgulamaması, onu karmaşık bir antagonisten ziyade ideolojik bir silaha dönüştürüyor. Oysa biraz daha çatlak, biraz daha tereddüt, karakteri çok daha sarsıcı kılabilirdi. Motivasyonlarını anlamak mümkün; hatta yer yer hak da veriyorsunuz. Ama bu iç hesaplaşma yeterince derinleşmeden “ben haklıyım çünkü öyleyim” çizgisine oturuyor. Bu da potansiyelini tam kullanamadığı hissini bırakıyor.
Yan karakterler konusuna gelirsek… Bazıları fazlasıyla güçlü kurulmuşken,
Bitmesin diye yavaş yavaş okudum ama yine de bitti. İlk bölümünden beri aşırı sevdim. Karakterler bana gerçekmiş gibi hissettirdi. Şu aralar okuduğum tüm kitap karakterleri sadece boş kağıt gibi hissettirse de Victor Vale'in kağıdı karalanmış, çizilmişti. Kitap benim için derin olsa da daha derin olabilirdi gibime geliyor. Bölümlerin kısalığı çok iyiydi, hemen bitiyordu ama biraz eksik hissettirdi. Özellikle de kitap bitince çok eksik hissettim ama kitap bittiği için mi anlayamadım.
İçinde aşk olmayan, ya da ön plana geçmeyen kitapları daha çok seviyorum ve bu kitabı daha iyi yapıyor. Aşk ateşiyle değil de intikam ateşi ile tutuşması hikayeye daha çabuk ve kolay tutunmamı sağladı. Bilim kurgu-fantastik türüne sağdık kalınması ve şu aralar basılan "fantastik" kitapların aksine fantastikten çok romantik içermemesi beni aşırı sevindirdi ve okumaya cesaretlendirdi.
Karakterlerin hepsini seviyorum ve bende çok ayrılar. İkinci kitabı yakın zamanda alıp başlamam lazım.
Çok iyiydi, üzerine nedense yorum yapabilecek gibi hissetmiyorum. Konusu karakterler olaylar cidden harikaydı. V. E. Schwab ne yazsa okurum diyebileceğim yazarlardan biri olma yolunda hızla ilerliyor. Kitaptaki karanlık tema çok hoşuma gitti.
Belki biraz spoiler? İstemeyen okumasın bundan sonrasını.
İki ucu görüyoruz, kendini kahraman ilan eden ama asla öyle olmayan biri ve kendini kötü ilan eden ama tamamen de kötü olmayan biri var. Bu karakterleri ayrı ayrı, olaylar ikisinin de gözünden okumak harikaydı. Diğer kitapta Victor'u okumak için heyecanlıyım
çikolatalı süt için
Victoria Schwab (V.E. Schwab) benim uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Özellikle BookTok’ta 
The Invisible Life of Addie LaRue’ya gösterilen ilgiden sonra mutlaka okumam gereken yazarlar listesine almıştım. Sonra da bu kitapta indirim olduğunu görünce dedim ki, neden okumayayım?
Kitabımız, Victor ve Eliot adlı iki ana karakterimizin üniversitedeki hayatıyla başlıyor. Profesörleri onlardan bir tez yazmalarını istiyor, Eli de DÜ’ler hakkında bir tez yazmaya karar veriyor. Peki nedir bu DÜ’ler derseniz, DÜ yani DoğaÜstü insanlar normal insanlardan farklı süpergüçlere sahip yaratıklar. Çoğu insan DÜ’lerin varlığına inanmasa da, bir olasılık kapsamında kabul edildikleri için öğretmenleri Eli’nin tez konusunu kabul ediyor.
Victor, Eliot ile ne kadar iyi anlaşsa da onu içten içe kıskanıyor, onun gölgesi altında kalmak istemiyor. Bu yüzden Eliot’un tez konusunu duyunca içince bir imrenme hissi büyüyor. Eliot’un DÜ’ler hakkındaki ilginç keşfi ise onun içindeki kıskançlığı daha da büyütüyor, ve aklına bir fikir geliyor.
Kendisi bir DÜ olmayı denerse bütün odaklar da ona çevrilir diye düşünüyor.
Bu şekilde asıl hikayemiz başlıyor.
Öncelikle kitabın ilginç bir zaman örgüsü ile yazıldığını söylemeliyim. Bi’ geçmişe gidiyoruz, bi’ şimdiki zamana geliyoruz, birkaç saat öncesine veya geçen sonbahara dönüyoruz. Karışıktı biraz. Ama kitabın sürükleyiciliğini bozmadı, sadece başlıklara dikkat ederek okunması gerekiyor bence.
Kitaptaki iki düşmanın ikisinin de gerçekten “morally grey” olması hoşuma gitti doğrusu. İki karakter de kötü amaçlara sahip, bencil ve kurnaz tipler. Ayrıca baya sıkıntılı bir zihin yapıları var. Eliot tanrıya olan bağıyla kafayı bozmuş, Victor da… Victor işte. Tam olarak anlatılabilir bir kişiliği yok. Kendi kafasına göre takılıyor.
Sydney ve Serena tuhaf bir ikiliydi, yani Serena’nın amacınıFantastik Bilim Kurgu
Victoria Schwab (V.E. Schwab) benim uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Özellikle BookTok’ta The Invisible Life of Addie LaRue’ya gösterilen ilgiden sonra mutlaka okumam gereken yazarlar listesine almıştım. Sonra da bu kitapta indirim olduğunu görünce dedim ki, neden okumayayım?
Kitabımız, Victor ve Eliot adlı iki ana karakterimizin üniversitedeki hayatıyla başlıyor. Profesörleri onlardan bir tez yazmalarını istiyor, Eli de DÜ’ler hakkında bir tez yazmaya karar veriyor. Peki nedir bu DÜ’ler derseniz, DÜ yani DoğaÜstü insanlar normal insanlardan farklı süpergüçlere sahip yaratıklar. Çoğu insan DÜ’lerin varlığına inanmasa da, bir olasılık kapsamında kabul edildikleri için öğretmenleri Eli’nin tez konusunu kabul ediyor.
Victor, Eliot ile ne kadar iyi anlaşsa da onu içten içe kıskanıyor, onun gölgesi altında kalmak istemiyor. Bu yüzden Eliot’un tez konusunu duyunca içince bir imrenme hissi büyüyor. Eliot’un DÜ’ler hakkındaki ilginç keşfi ise onun içindeki kıskançlığı daha da büyütüyor, ve aklına bir fikir geliyor.
Kendisi bir DÜ olmayı denerse bütün odaklar da ona çevrilir diye düşünüyor.
Bu şekilde asıl hikayemiz başlıyor.
Öncelikle kitabın ilginç bir zaman örgüsü ile yazıldığını söylemeliyim. Bi’ geçmişe gidiyoruz, bi’ şimdiki zamana geliyoruz, birkaç saat öncesine veya geçen sonbahara dönüyoruz. Karışıktı biraz. Ama kitabın sürükleyiciliğini bozmadı, sadece başlıklara dikkat ederek okunması gerekiyor bence.
Kitaptaki iki düşmanın ikisinin de gerçekten “morally grey” olması hoşuma gitti doğrusu. İki karakter de kötü amaçlara sahip, bencil ve kurnaz tipler. Ayrıca baya sıkıntılı bir zihin yapıları var. Eliot tanrıya olan bağıyla kafayı bozmuş, Victor da… Victor işte. Tam olarak anlatılabilir bir kişiliği yok. Kendi kafasına göre takılıyor.
Sydney ve Serena tuhaf bir ikiliydi, yani Serena’nın amacınıBu oyunda kimse iyi değil.1000Kitap
Selammm dostlarım!
Rekorumu kırdıran o kitapla karşınızdayım. ♡
Konu:
Eli ve Victor üniversitede tıp bölümü okurken tez konuları için seçim yapar. Eli'nin tez konusu, doğaüstü insanların varlığıyla ilgilidir; bu seçim, Victor için oldukça şaşırtıcıdır. Arkadaşının bir planı olduğunu düşünen Victor, başta bunu anlamsız bulsa da Eli’nin bu işe olan inancı ve merakı dikkatini çeker. Victor da kendi planını yapar ve iki arkadaş birer “süperkahraman(!)” olmayı hedefler.
İhanet ve merakla dolu fantastik bir evren sizi bekliyor.
(Umarım konusunu güzel aktarabilmişimdir, konu anlatmakta çok iyi değilim skbdsk )
İçerik:
Cinsel içerik yoktu (galiba). İçinde kan ve ölüm var. 14 yaş üstü için uygun olur diye düşünüyorum.
İncelemem:
Bu kitabı önerdiği için thanks girl 
Ece ♡
Victoria Schwab (V.E. Schwab) dilini zaten 
Addie Larue’nün Görünmez Hayatı kitabında bayılmıştım. O kitabı da çok hızlı okumuştum. Kadın kendini bana çok hızlı okutturuyor gerçekten. Konu anlamında da yaratıcı ve ilgi çekici yazıyor.
Kitapta beni en çok heyecanlandıran şey bölüm başlıkları oldu. Yani geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyoruz ve sonlara doğru asıl sahneye yaklaştıkça başlıklar şu şekilde ilerliyor:
“On ikiye yarım saat kala”, “On ikiye on dakika kala” vs.
Bununla beraber bazen geleceğe de gidiyoruz. Bu durum okuma heyecanını fazlasıyla artırıyor.
Son bölümü odamda dolaşarak okudum mslens
Kitapta iyi ve kötü karakter kavramı biraz göreceli bence.
Bana göre Victor iyi ama hataları var.
Eli hakkında konuşmak istemiyorum. İnançlı ama bencil bir karakter. Kendini kahraman ilan ederek hatalarını ve vicdanını örtüyor. Kendi paçasını kurtarmak için en yakınını bile satabilir. Hırslı bir karakter.
> "Victor Vale’in yardımcı karakter olmasına imkân yoktu." – Sayfa 96
Ece ♡
Victoria Schwab (V.E. Schwab) dilini zaten Addie Larue’nün Görünmez Hayatı kitabında bayılmıştım. O kitabı da çok hızlı okumuştum. Kadın kendini bana çok hızlı okutturuyor gerçekten. Konu anlamında da yaratıcı ve ilgi çekici yazıyor.
Kitapta beni en çok heyecanlandıran şey bölüm başlıkları oldu. Yani geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyoruz ve sonlara doğru asıl sahneye yaklaştıkça başlıklar şu şekilde ilerliyor:
“On ikiye yarım saat kala”, “On ikiye on dakika kala” vs.
Bununla beraber bazen geleceğe de gidiyoruz. Bu durum okuma heyecanını fazlasıyla artırıyor.
Son bölümü odamda dolaşarak okudum mslens
Kitapta iyi ve kötü karakter kavramı biraz göreceli bence.
Bana göre Victor iyi ama hataları var.
Eli hakkında konuşmak istemiyorum. İnançlı ama bencil bir karakter. Kendini kahraman ilan ederek hatalarını ve vicdanını örtüyor. Kendi paçasını kurtarmak için en yakınını bile satabilir. Hırslı bir karakter.
> "Victor Vale’in yardımcı karakter olmasına imkân yoktu." – Sayfa 96"Bu oyunda kimse iyi değil."Edebiyat
"Bak Sydney, Victor'la ilgili anlaman gereken bir şey var..."
"O kötü bir adam değil," dedi Sydney.
"Bu oyunda kimse iyi değil," dedi Mitch.
Abartısız söylüyorum, bu sene okuduğum en iyi kitap olabilir. Yazarın diline zaten sihrin en koyu tonu serisinden alışıktım, bu kitapta da yazara daha çok hayran oldum. Henüz iki kitabını okumuş olmama rağmen, en sevdiğim yazarlar arasına girdi diyebilirim.
Kitap geçmiş ve şimdiki zaman arasında gidip gelmesine rağmen oldukça sürükleyiciydi. Bence böyle yazılması da kitabı daha iyi yapmış zaten, neden-sonuç ilişkisini daha kolay kurabiliyoruz. Çoklu bakış açısının güzelliğini bu kitapta bir kez daha çok daha iyi bir şekilde anlıyoruz.
Konudan bahsetmeyeceğim, kitabın konusunu bilmeden okursanız daha çok keyif alırsınız fikrimce. Sadece eskiden çok yakın arkadaş olan iki insanın bir olay sonucu ezeli düşman olduklarını bilseniz yeter.
Evreni çok güzeldi. DÜ'lerin nasıl oluştuğu, güçlerinin neye göre değiştiği çok özgün ve özeldi. Hafif bilim kurguya kayan fantastik gibiydi türü. ( Açıklayacak başka kelime bulmadım.) Atmosferi kesinlikle karanlıktı, ben kitaplarda bu atmosferi daha çok sevdiğim için hoşuma gitti.
Karakterlerden bahsetmek istiyorum birazda, çoğu karakteri sevdim diyebilirim.Hele Victor Vale, kesinlikle en sevdiğim kitap karakterlerinin arasına girdi. Adam bildiğin yürüyen karizma. Mitch, Sydney ve Dol karakterleri de favorilerim hepsi çok iyiydi, hepsi kendine özgündü, travmaları, geçmişleri, hikayeleri olsun. Özellikle Mitch'inki beni çok üzdü, adaletin olmadığını yine ve yine hatırlamış oldum. Sydney henüz daha bir çocuk olmasına rağmen yaşından büyük işlere kalkıştı. İçlerindeki ekip ruhu harika, mükemmel, her şeydi. Hepsi
Victor Vale... The man you are.1000Kitap
“Hayat – en hakiki halinde – İyi ve Kötü’nün değil, Kötü ve Berbat’ın mücadelesidir.”
Bu kitabın ilk cümlesinden anlaşıldığı üzere bu kitap bir iyi bir de kötü karakterden değil, kötü ve ondan da daha kötü karakterlerden bahsediyor.
Konusundan bahsedersek Victor ve Eli üniversitede oda arkadaşı ve hocaları onlardan bir tez yazmalarını istiyor. Eli tez konusunu Doğa Üstü olarak seçiyor. Daha sonra bu konu Victor karakterimizin ilgisini çekiyor ve zaman geçtikçe bu olay bir güç savaşına dönüyor. Üniversite ortamında geçen olaylarla başladığı için dark academia havası veriyor ama kitap tamamen bunun üzerine kurulu değil zaten böyle bir vaat de sunmuyor. Daha sonra karakterlerimiz doğa üstü güçlerle ilgili araştırmalar yaparken kendilerinin de bu güçlere sahip olabileceklerini keşfediyorlar ve olaylar bu şekilde başlamış oluyor. İkisi de güç için her şeyi yapabilecek ve gücü elde ettikten sonra yoldan çıkan karakterler ve ben bu tarz karakterler okumayı çok seviyorum.
Bu kitapta iyi biri cidden yok. Ama bir yerden sonra kendinzii birinin tarafını tutarken yakalıyorsunuz. Mesela Eli... Kendini o kadar haklı görüyor ki. “Ben kötülüğü ortadan kaldırıyorum”, "Ben kahramanım." diye diye kötülüğün kendisine dönüşüyor. Sürekli ahlaki üstünlük taslıyor ama aslında en tehlikelisi kendisi. Victor en azından ne olduğunu biliyor. Kendine kahraman demiyor, iyiymiş gibi davranmıyor, masum taklidi yapmıyor. Yaptığı şeylerin farkında. Victor’un yaptıkları daha kişisel. Eli’ninki ise inanç meselesi. Ve Eli inançla hareket etmeye başladığında çok korkutucu ve tehlikeli birine dönüşüyor...
Kitabın son kısımlarına kadar her bir bölüm farklı zaman dilimini anlatıyor. Bir bölümde on sene öncesini okurken daha sonra şimdiki zamana gelip daha sonra bir önceki sonbaharı okuyoruz mesela.
Bu oyunda hiç kimse iyi değil...1000Kitap
Bu kitaptan ne bir aşk hikayesi ne de iyilik timsali huzurlu bir hikaye beklememek lazım. Her şeyiyle karanlık, fantastik unsurlu ve ölülerle dolu bir hikayeydi. Genç yetişkin kategorisinde olduğunu da söyleyeyim unutmadan.
Yazarın her kitabında farklı bir mesaj iletmesini çok başarılı buluyorum. Bu hikayede baskın olan canavar olarak doğmazsın, canavar olmayı kendin seçersin sözü çok iyi şekilde anlatılmıştı bana kalırsa. Hikayede vadettiği şey de kötülerin iç dünyasına tanık olabilmemizdi zaten.
Kitabı okurken adeta film izliyor gibiydim. Vaktim sınırlı olmasa çok daha kısa sürede okuyabileceğime emindim. Bir an olsun sıkılmadım. Her sayfası öyle akıcıydı ki şimdi ne olacak, işler kötüye gitmez umarım merakına itiyordu beni. En güzel tarafı da bölümlerin kısa olmasıydı sanırım.
İki yakın arkadaşın nasıl düşmana dönüştüğünü okudum hikaye boyunca. Eli ve Victor birbirlerine ne kadar çok benzeseler de aslında çok farklı karaktere sahipler.
Eli kendini kahraman ilan eden ve sadece kendi doğrularına inanan, bu doğruları uygulayarak iyilik yaptığını zanneden biri. Kendini akademik kariyerine vermişken bilim adı altında yaptığı deneyler kendisini bir anda sapkın bir inanış haline dönüştürüyor ve sonrasında kendini adeta Tanrı'nın yeryüzüne gönderilmiş kurtarıcı meleği olarak görüyor. Sonrasında da tehlikeli gördüğü herkesi yok etmeye başlıyor.
Bunu yapmasının kendince önemli ve haklı bir sebebi de var aslında. Kendi üzerinde yaptığı DÜ (doğaüstü) olma deneylerinin başarıyla sonuçlanması sonucu özel bir yeteneğe sahip olduğunu farkettiğinde ve bu yeteneklerin kişiden kişiye göre değiştiğini görünce sadece kendi yeteneğinin Tanrı tarafından uygun görüldüğü inancına tutunuyor ve diğer tüm DÜ'leri öldürmeyi kendine görev ediniyor. Çünkü ona göre DÜ'ler doğanın işleyişine
Biraz karışık yazmış olabilirim ama spoiler vermeden kitabı özetlemeye çalışacağım
Kitabın konusu; üniversite oda arkadaşları olan iki genç, Victor Vale ve Eli Cardale'ın süper güç kazanma deneyimiyle başlayan bir intikam hikayesidir.
Ölüme yakın deneyimler sayesinde ikisi de olağanüstü yetenekler kazanır, ancak bu deneyim dostluklarını sona erdirir ve onları ölümcül düşmanlara dönüştürür.
On yıl sonra, Victor intikam almak için hapisten kaçar. Eli ise, kendini Tanrı tarafından seçilmiş biri sanarak tüm diğer süper güç sahiplerini avlamaktadır. Kitap bu karakterlerin birbirlerini yok etmek için giriştikleri acımasız ve kaçınılmaz savaşı anlatır.
Kitap hakkındaki şahsi düşünceme gelirsek, kitabı aşırı sevdim. Benim başından beri en sevdiğim karakter sanırım Sydney oldu, Victor ile olan bölümlerini içim ısınarak okudum. Başından beri Eli'yi asla sevemedim, zaten başta kendini beğenmiş ve bencil olduğunu sezmiştim. Kitabın son sayfalarına yakın bitmesine az kaldığı için üzüldüm keşke bitmeseydi. Serinin ikinci kitabı olan 
Kindar da merak ettiğim için onu da almayi düşünüyorum.
Kindar da merak ettiğim için onu da almayi düşünüyorum.Hayat kalitem arttı
V. E. Schwab epey bir süredir radarımda olan bir yazardı ama nedense bir türlü alıp okumuyordum kitaplarını. Addie Larue’nün Görünmez Hayatı ile başladım sanıyordum ama 1K'daki değerli arkadaşlarım hiç haberleri olmadan beni Vahşi'den başlamaya ikna etti.
Neden bu kadar uzun beklemişim hiç anlamıyorum. Kadının tek bir kitabı ile hayat kalitemin arttığını hissettim resmen.
İlk 50 sayfayı okurken öyle pek sarmamıştı, beğenmeyeceğimi düşünüp üzülmüştüm ama öyle yanılmışım ki...
Victor ve Eli çok iyi yazılmış karakterler. İkisi de gerçekten kötü ve zorunda kaldıkları için böyle değiller, kendileri bunu seçtikleri için böyleler. Zaten doğuştan da olumsuz kişilik özelliklerine sahiplerdi.
Mesela Victor'un Angie hakkında söylediği son şeyler çok sinirimi bozmuştu başta ama sonrasında bunun da onların kötü olduklarını gösteren minik ama etkili bir şey olduğunu fark ettim.
Gerçekten kötü olan kötü karakter okumak gibisi yok cidden.
Diğer karakterler Victor ve Eli kadar derin değiller ancak olmaları gerektiği kadar iyiler diye düşünüyorum.
Başta hiçbir karaktere karşı sevgi beslememiştim. Özellikle de Victor ve Eli sinirlerimi bozmuştu. Ama sonrasında Victor'ı sevmeye başladım. Sydney'e karşı tavırları çok tatlıydı bence. Eli'ı daha çok tanıyınca da Victor'ı çok daha haklı bulmaya başladım ben. Sona doğru yaptığı bir şey de AŞIRI iyiydi. O sahneden itibaren zaten sevgim bir anda yükseldi desem yalan olmaz. Çünkü ÇOK İYİYDİ!! Beni anladığınıza inanıyorum.
Victor'la ilgili tek sorunum dış görünüşü. Yanlış anlaşılmasın ben sarışınlara bayılırım. Ancak sarı saçı Victor'a bir türlü yakıştıramadım. Üzgünüm Victor, benim zihnimde bir süre daha koyu kızıl kalacaksın.
Eli'ı da başta Victor'dan daha çok seveceğimi düşünmüştüm ancak o çok önemli misyonuna başlamadan önceydi o. Kendini böyle tek aydın
Addie Larue’nün Görünmez Hayatı ile başladım sanıyordum ama 1K'daki değerli arkadaşlarım hiç haberleri olmadan beni Vahşi'den başlamaya ikna etti.
Neden bu kadar uzun beklemişim hiç anlamıyorum. Kadının tek bir kitabı ile hayat kalitemin arttığını hissettim resmen.
İlk 50 sayfayı okurken öyle pek sarmamıştı, beğenmeyeceğimi düşünüp üzülmüştüm ama öyle yanılmışım ki...
Victor ve Eli çok iyi yazılmış karakterler. İkisi de gerçekten kötü ve zorunda kaldıkları için böyle değiller, kendileri bunu seçtikleri için böyleler. Zaten doğuştan da olumsuz kişilik özelliklerine sahiplerdi.
Mesela Victor'un Angie hakkında söylediği son şeyler çok sinirimi bozmuştu başta ama sonrasında bunun da onların kötü olduklarını gösteren minik ama etkili bir şey olduğunu fark ettim.
Gerçekten kötü olan kötü karakter okumak gibisi yok cidden.
Diğer karakterler Victor ve Eli kadar derin değiller ancak olmaları gerektiği kadar iyiler diye düşünüyorum.
Başta hiçbir karaktere karşı sevgi beslememiştim. Özellikle de Victor ve Eli sinirlerimi bozmuştu. Ama sonrasında Victor'ı sevmeye başladım. Sydney'e karşı tavırları çok tatlıydı bence. Eli'ı daha çok tanıyınca da Victor'ı çok daha haklı bulmaya başladım ben. Sona doğru yaptığı bir şey de AŞIRI iyiydi. O sahneden itibaren zaten sevgim bir anda yükseldi desem yalan olmaz. Çünkü ÇOK İYİYDİ!! Beni anladığınıza inanıyorum.
Victor'la ilgili tek sorunum dış görünüşü. Yanlış anlaşılmasın ben sarışınlara bayılırım. Ancak sarı saçı Victor'a bir türlü yakıştıramadım. Üzgünüm Victor, benim zihnimde bir süre daha koyu kızıl kalacaksın.
Eli'ı da başta Victor'dan daha çok seveceğimi düşünmüştüm ancak o çok önemli misyonuna başlamadan önceydi o. Kendini böyle tek aydınYazar Hakkında
Victoria Schwab (V.E. Schwab)Yazar · 21 kitap
VICTORIA “V. E.” SCHWAB, aralarında beğenilen Shades evreni, Villains serisi, City of Ghosts serisi, Gallant, The Invisible Life of Addie LaRue ve The Fragile Threads of Power'ın da bulunduğu yirmiyi aşkın kitabın yazarı ve New York Times'ın 1 numaralı çok satan yazarıdır. Paris sokaklarında dolaşmadığı veya İngiliz tepelerinde yürüyüş yapmadığı zamanlarda, İskoçya'nın Edinburgh şehrinde, bir kahve dükkanının köşesine çekilmiş, canavarlar hayal eden bir halde bulunabilir.
