“..çirkinliklere göz yumarak aramadım mutluluğu .. yoruldum biraz, o kadar.. bu yolda yorulmanın da buruk bir mutluluğu var… işte kitabın tüm ana fikri, baba teması bu cümlede saklı.. siz adına ne derseniz artık… hulâsa gel gelelim, kalemi ve kitapları üzerine inceleme ya da eleştiri yapmayı kendimde hak görmediğim iki yazardan biridir Vedat Türkali , Mehmed Uzun ‘dur diğeri.. birini okurken, aklım diğerinin okuyamadığım kitabında kalıyor… doktor, senin yaşlı ama cüretkar yüreğin gibi biri de sevseydi ya beni.. ne diyelim huzur içinde uyu…”