Esina: İki gün önce yoğun bakıma kaldırıldım. Ve şu an bu satırları bir hastane odasında yazıyorum. Çok yorgunum. Fiziksel anlamda, duygusal anlamda ciddi bir çöküş yaşıyorum. Kendime hep şey diyorum. "Bunu da atlatırsın, bu da geçer, toparlan, kendine iyi bak, çocuğunu, anne ve babanı düşün, su içmeyi yemek yemeyi unutma, her şey çok güzel olmaya bu kadar yaklaşmışken kendini bırakma" falan filan... fakat olmuyor yapamıyorum. Kendimi bir bedene haps edilmiş gibi hissediyorum. Duygu ve düşüncelerim kalıpların dışındayken, bulunduğum hiçbir yere sığamıyorum. Korkuyorum açıkçası. Herkesi, herşeyi yüz üstü bırakıp gitmekten çok korkuyorum. Fakat kalmaktan ve yük olmaktan da korkuyorum. Her konuya, her olaya, her ortama bu kadar iyi odaklana biliyor oluşumun artık bir ödül değil de bir ceza olduğunu düşünmeye başladım. Yaşım ilerledikçe bu geçişleri daha kolay yönlendiririm diye düşünüyordum. Fakat öyle olmadı... 16 yaşımdayken bir komşumuz bana "sen tanıdığım hiçbir genç kıza benzemiyorsun neden?" diye sormuştu. Zaman zaman bu kelime kulaklarımda çınlıyor. Evet ben tam olarak bir genç kız olmadım, tam olarak bir çocuk ve bir yetişkin de. Yanlışlarım var biliyorum, kusurusuz değilim...neysem oyum işte. Kim ne görüyorsa, kimde ne bıraktıysam o kadarım. Yalnızca bir aynayım. Bir yansıma ve yanılsama örneği... Gitmek istiyorum fakat bunu yapmayacağım. İyi kötü bunca zaman geçirdim ve burası bana gerçek beni hatırlatan tek yer. Dışarıdan gamsız, acımasız, kalpsiz ve zalimce gözüküyor olabilirim fakat buraya geldiğimde ruhumun huzurunu ve dinginliğini buluyorum. En azından çoğunlukla. Bu arada niyetim anlaşılmak, yargılanmak, hesabı amacı dışında kullanıp duygu kasmak filan değil. 1 yıl sonra şu iletiye bakıp sen bunu da atlatmışın demek. Atlatamazsam da hakkınızı...

İki gün önce yoğun bakıma kaldırıldım. Ve şu an bu satırları bir hastane odasında yazıyorum. Çok yorgunum. Fiziksel anlamda, duygusal anlamda ciddi bir çöküş yaşıyorum. Kendime hep şey diyorum. "Bunu da atlatırsın, bu da geçer, toparlan, kendine iyi bak, çocuğunu, anne ve babanı düşün, su içmeyi yemek yemeyi unutma, her şey çok güzel olmaya bu kadar yaklaşmışken kendini bırakma" falan filan... fakat olmuyor yapamıyorum. Kendimi bir bedene haps edilmiş gibi hissediyorum. Duygu ve düşüncelerim kalıpların dışındayken, bulunduğum hiçbir yere sığamıyorum. Korkuyorum açıkçası. Herkesi, herşeyi yüz üstü bırakıp gitmekten çok korkuyorum. Fakat kalmaktan ve yük olmaktan da korkuyorum. Her konuya, her olaya, her ortama bu kadar iyi odaklana biliyor oluşumun artık bir ödül değil de bir ceza olduğunu düşünmeye başladım. Yaşım ilerledikçe bu geçişleri daha kolay yönlendiririm diye düşünüyordum. Fakat öyle olmadı... 16 yaşımdayken bir komşumuz bana "sen tanıdığım hiçbir genç kıza benzemiyorsun neden?" diye sormuştu. Zaman zaman bu kelime kulaklarımda çınlıyor. Evet ben tam olarak bir genç kız olmadım, tam olarak bir çocuk ve bir yetişkin de. Yanlışlarım var biliyorum, kusurusuz değilim...neysem oyum işte. Kim ne görüyorsa, kimde ne bıraktıysam o kadarım. Yalnızca bir aynayım. Bir yansıma ve yanılsama örneği... Gitmek istiyorum fakat bunu yapmayacağım. İyi kötü bunca zaman geçirdim ve burası bana gerçek beni hatırlatan tek yer. Dışarıdan gamsız, acımasız, kalpsiz ve zalimce gözüküyor olabilirim fakat buraya geldiğimde ruhumun huzurunu ve dinginliğini buluyorum. En azından çoğunlukla. Bu arada niyetim anlaşılmak, yargılanmak, hesabı amacı dışında kullanıp duygu kasmak filan değil. 1 yıl sonra şu iletiye bakıp sen bunu da atlatmışın demek. Atlatamazsam da hakkınızı helal edin. Bu gün yanımda olmayanlar da arkamdan gözyaş filan dökmesin. 《《Bir tabutun üstündeki çiçeklerin ne anlamı olabilir ki?..

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu💐》》

Edebiyat

1 +1'leme

28,9bin Gösterim

74 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Süleyman Çakır

Geçmiş olsun rabbim şifalar versin. 🙏🏼🤲🏼 İnşallah. Çocuğunuzun bir gülümsemesi dünyalara bedeldir unutmayın.

Esina

Gönderi Sahibi

Süleyman Çakır Söylediklerinizi düşüneceğim. Dünyanın güzel olduğu yalanına inanmayı planlıyorum. En fazla bu kadar oluyor işte 🤷‍♀️ Bir kez daha teşekkür ederim 🍀

Saliha

Çok geçmiş olsun, Allah şifa versin, sevdiklerinizle birlikte güzel zamanlar nasip etsin inşallah 🤲🏻🌼

Esina

Gönderi Sahibi

Teşekkür ederim çok sağolun 🍀

Beyan

Ne hissettiğinizi tam bilemem belki ama kelimelerinizde kendimden de bir şeyler buldum. Bazen gerçekten güçlü olmak sadece kalmaya devam etmek oluyor. Umarım kalbiniz biraz daha hafifler, ruhunuz daha huzurlu yerlere akar. Kendinizi bu kadar açıkça ifade de edebilmek bile büyük bir cesaret… iyi ki paylaştınız, geçmiş olsun demekle yetinmek istemem ama yüreğinize iyi gelecek şeyler hep sizinle olsun..🌸🙏🏻

Esina

Gönderi Sahibi

Teşekkür ederim. Aslında şöyle bir solukta yazdım ve eklemek isteyeceğim bilmem kaç cümle havada kaldı. Niyetim anlaşılmak da değildi. Zaten göründüğü üzere daldan dala atlamışım. Fakat yine de yanımda olduğunuzu ve bir nebze anlaşıldığımı bilmek iyi hissettirdi. "Bazen gerçekten güçlü olmak kalmaya devam etmek oluyor ..."