Gece'nin seyriEdebiyat
İlk başladığımdan bu yana hep sabahın erken saatlerinde okudum Gece'yi, plansız bir biçimde. Sözünü ettiği gece karanlığının aksine, gün daha yeni ağarmış, aydınlık yeni yeni sabaha yayılmış sayılırdı. Son birkaç bölümü ise gece okudum, gün ağarmadan hemen öncesi gibi bir histi.
Sevgili Bilge, bu kitap zihninin kıvrımlarında gezinmek gibiydi. Hem kopuk, hem değil. Kitapta ilerledikçe bir öykünün ritminde bulsam da kendimi, kitabın gecesi hiç sabaha varmadı fakat gece de kalmadı. Ortalık yeniden aydınlanır gibi olsa da gecenin karanlığı bütün bütün dağılmadı hiç*, vaat ettiğin gibi.
Sevgili Bilge, bunları yazmakla çıldırmaktan kurtulunur mu? Peki ya sen, kurtuldun mu?
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.