Oğuz Atay
Kitaptaki karakterler birer “kaybeden” değil; aslında fazlasıyla farkında olan insanlar. Düşünen, sorgulayan, ama anlaşılmayan.
Bu yüzden satır aralarında kendi kırıklığını buluyor insan.
Her öykü bir iç hesaplaşma, her cümle bir çığlık gibi...
Ve sonra şu satır çıkıyor karşımıza:
"Beni anlamıyorlardı. Zarar yok. Zaten beni, daha kimler anlamadı."
·
538 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.