Kambur
kamburu bitirdim. yeterince eğilmemişim gibi bir yük daha bindi omuzlarıma. karanlık bir boşlukta oradan oraya sürüklenmişim gibi. anlamadığımı zannederken bir yandan da sürekli altına çiziyordum cümlelerin. neredeyiz, kimleyiz, kimiz bunları bilmemekle birlikte yalnızca kamburu hissediyordum. keskin, kesif, iz bırakan cümleleri bir düğüm oldu boğazımda. giydiği kıyafet, dik tutmaya çalıştığı baş, benzemeye çalıştığı insanlar ne yaparsa yapsın kamburunu gizleyemeyecekti; bedeninde, zihninde, hayatında hep eğreti duracaktı. Velhasılkelam oyunlar içinde oynadığımız bu oyunda kalabalıklardan daha yakın kalabalıkları bulmak için kaçan ruhlara.
Kambur
Şule Gürbüz
Kambur
Şule GürbüzYorumlar
Lütfen giriş yapınız.