Yazardan okuduğum ilk eserdi Dünyasızlar.
Biir akademisyen cinayetiyle başlayan hikâye, aslında o akademisyenin hayatını zindan ettiği gencecik bir kız, Nergis üzerinden anlatılıyor. Nergis’in hastanede başından geçenleri, nasıl bir anda hayatının karardığını okuyoruz. Hayata dair tüm umutlarını kaybettiği bir anda karşısına Firuz Dede çıkıyor. Ve asıl hikâye o noktada başlıyor…
Masal içinde masal derler ya, işte bu tam olarak öyle. Sayfalar ilerledikçe bir anda kendinizi 2. Dünya Savaşı yıllarında, Azerbaycan’da, Stalin’in nutuklarını dinlerken buluyorsunuz. Ama her şeyden önce bu roman kesinlikle iki dostun unutulmaz hikayesi.
Ayvaz ve Firuz…
Çocukluklarından beri ayrılmaz olan bu iki can yoldaşı bir gün bir falcıya giderler. Falcı, onlara Harut ve Marut’un kaderini anlatır. Başta buna inanmazlar, “bizim dostluğumuza hiçbir şey zarar veremez” derler. Ama sonra Maral gelir…
Tıpkı efsanedeki Zümre gibi, Maral’ın gelişiyle dengeler sarsılır. Bir yanda bu sarsıcı aşk üçgeni, diğer yanda savaşın soğuk ve acımasız yüzü var. Ayvaz ve Firuz’un savaş yıllarında birbirleri için yaptıkları fedakarlıklar, Türkiye için ajanlık yapmaları, tiyatroya verdikleri değer… Kitap o kadar çok katmanlı ki! Hem savaş romanı, hem aşk hikâyesi, hem de masalsı bir dostluk. ama anlatımı son derece sürükleyiciydi.
Ayvaz ve Firuz’un yaşadıkları, çıktıkları yolculuk, paylaştıkları sırlar ve dostlukları beni çok etkiledi.
Tarihi olaylarla kurgusal dokunun iç içe geçmesi de çok başarılıydı.
Yani hem duygusal hem düşündürücü bir roman arıyorsanız, Dünyasızlar tam size göre.
Kitap be sevgiyle kalın
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.