Ölmədik,şeytan(burada- Wandergood) üçün də kədərləndik.
Yazar əsərdə,insan olmağı arzu edən şeytanın macərasından bəhs edirsə də, daha çox keçən əsrin insanının qaranlıq psixoloji və mənəvi vəziyyətini göstərir.
Öz-özümə,yer-yer şeytan üçün həm kədərlənib,( qəribə səslənir) həm də "əcəb olub" dediyimi xatırlayıram.Magnusla ( əsərin digər qəhrəmanlarından biri) Wandergood'un dialoqlarından daha çox,şeytanın monoloqlarını bəyəndim.
Məs, belə bir cümləsi var; "Həqiqət məndən hər an daha çox uzaqlaşır,kəlimələrimi ox edib həqiqətin ardınca atışlarım boşunadır.Hər dəfəsində sıyırıb keçirlər.
Halil Cibran oxucuları bu tərz cümlələrə bələddirlər.Mənim üçün bu bəzən hekayənin önünə də keçirdi.
Bu arada, bu, Andreyevin indiyədək oxuduğum ən sevdiyim əsəri oldu.
·
103 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
