Gerçek sevince nasıl ulaşırızı baya bi metaforik anlatıyor. Yani salıncak üzerinden. Arada kendi hayatından örnekler veriyor. Şahsen ben hikayeleştirme veya biyografik tarzda yazılardan daha hoşlanan biriyim bana daha etki ediyor. Bu kitapta bazı yerleri anlamakta zorlandım gerek çeviri açısından gerek de yazarın dilinden. Kitap bence 2.defa okunup üzerinde düşünerek ilerlenilmesi gerekiyor. Yaşama karşı sevincimi buldum değil de “he bakış açımı şu şekilde değiştireyim bir de” dediğim yerler oldu birkaç defa. Kitap da kısa zaten. Wilhelm Schmid Temel fikirleri aldığımı düşünüyorum ama benim açımdan okuması zevkli değildi.