Bir sabah uyandım, kitaplığımda Kafka vardı. Ne ara girdi bilmiyorum ama o girdiyse, bir dönüşüm kaçınılmaz.
Dönüşüm öyle bir kitap ki, sayfa sayısına bakıp “Hallederim bir kahveyle” diyorsun, sonra o kahve soğuyor, sen ise kendine yabancılaşmış bir şekilde tavana bakıyorsun. Kısa ama içi dolu: Tıpkı cebindeki bozukluk gibi ses çıkarıyor, ama tam anlamadığın yerden.
Kafka burada bir şey anlatıyor ama ne? İşte mesele de bu. Herkes başka bir yerden yakalıyor. Kimisi "aile" diyor, kimisi "sistem", kimisi de "ben zaten hep böcektim".
Bir roman değil bu, ruhsal MR gibi. Okuyorsun, bitiyor ama sende bir şey başlıyor. En kötüsü de ne biliyor musun? Kimse dönüştüğünü fark etmiyor.
·
1 +1'leme
·7,9bin Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Müthiş bir kitaptı. Yıllar önce okudum ama hâlâ kitabın ismini duyduğumda hep aynı etki ve duyguları hissediyorum 👌
Aslında Dönüşüm kitabı için yalnızca aile, sizstem vb. yorumlarda bulunmak yetersiz kalır bence. Çünkü Freud'un psikanalitik teorisiyle bildiğimiz Oidipus Kompleksi / Üçgeninin birçok yansımasını görmekteyiz. Kitabı okuyalı çok oldu fakat böcek Samsa'nın korktuğu için gibip duvardaki o portrenin üstünde durması, her şeyin sonunda baba tarafından fırlatılan şeyle ölüme sürüklenmesi ve kitapta bu gözle incelendiğinde fark edilebilecek bir çok ayrıntı var. Ben Oidipus Kompleksini bu kitapla öğrendim herkese de bu gözle okuyup incelemelerini tavsiye ederim.
