Onun için en büyük saadet, insanın kendi evinin kapısını kapayıp sürmeledikten sonra, hayatını bütün dış dünyadan, bütün cihanın dağdağasından çelikten bir setle ayrılmış görebilmekti. Ve bu ancak insanın kendi evinde, benliğinden, varlığından bir parçası olan kendi cihan köşesinde mümkün olabilirdi. Evi, hayat ile onun kendi hayatı arasında öyle bir ayıncı çizgi olacaktı ki birinin sefaletleri, ıstırapları, acıları, diğerinin neşe ve saadetini, huzur ve sakinliğini, saflık ve temizliğini gelip bozamayacaktı.
Sayfa 10 - Türkiye iş bankası kültür yayınları
·
769 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.