Beyaz Geceler romanında kahramanımızın 8 yıldır Petersburg' da yalnız yaşadığını ve bu sekiz yıllık süreçte hizmetçisiyle ve her gün kurduğu hayalleriyle geçirdiğini ve bir gece sahilde tanıştığı genç kızla olan muhabbetini anlatıyor. Kendi kurduğu hayal dünyasından başka gideceği, gezeceği yeri olmayan kahramanımız Petersburg'da utangaçlığından dolayı kimseyle tanışmamış sadece yollarla, rıhtımlarla, sokaklarla dost olmuş adeta onlarla bir insan gibi sohbet ediyor, hal hatır soruyor.
Başlayalım o zaman geceleri nasıl geçirdiğinden.
1. Gece kahramanımız sahilde geziyor, evleri sokakları tanıtıyor. Ve o gece sahilde hayale dalmış dalgın dalgın yürürken karşısına tek başına durmuş bir kızı görüyor ve tanışmak ister lakin geçmişten gelen o utangaçlıği yüzünden cesaret edemiyor ama yanından geçerken kızın hıçkırarak ağladığını isitıyor ama yine de konuşmaya cesaret edemiyor. Kız sahilden ayrılırken arkasından bakakalir kahramanımız. Ama kızın arkasından niyetinden emin olamadığı kişi takip ettiğini görüyor. Kızda bunu görüyor ve daha sık adımlarla hızlı hızlı yürümeye başlar. Kahramanımız Bir şeyler yapmak istiyor ama kararsız adımlarla adamı gözleriyle takip ediyor malum adamı. Adamın bişey yapacağını hissettiğinde kahramanımız kızın yanına yanaşarak koluma giriniz der. Bu şekilde kızla tanışmış olurlar. Kızın adı Nastenka' dir. Nastenka ile otururlar ve konuşurlar, kız kahramanımızın muhabbetini samimi bulur ve kahramanımız yıllarca tek yaşamış olmanın verdiği yalnızlık epey konuşmasına neden olmuş ve kız ile ikinci kez buluşmak için sozlesirler.
2. Gece:2 gün sonra tekrar buluşuyorlar.Kahramanimiz kendi hayatını anlatıyor aynı şekilde Nastenka da hayatını ve küçüklüğünden ona sahip çıkan nenesini anlatıyor, nenesinin dizinin dibinden ayrılmaz Nastenka. Nenesinin eski bir evi var, kiracilardan gelen kira ile nenesinin yaşlılık maasiyla gecinirler. Nastenka anlatır: Geçen yıl yeni genç bir kiracı gelir ve ona aşık olur. kiracıya niyetini açıklar ve kendisini kacirmasini ister, kiracı ise maddi olarak güçsüz olduğunu söyler ve Moskova'ya gideceğini söyler. Durumları düzeltip seneye yine geleceğini söyler sahilde saat akşam 10 da. Ve Nastenka bir yıl bekleyişten sonra sahile gelir 3 gündür beklediğini söyler. Kahramanımiz bu duruma üzülür ve neden Mektup yazmadığını sorar. Nastenka'nin mektubu hazırdı. Mektubu alan kahramanımız yarın yine buluşmak üzere vedalasirlar. Yarın hava yağmurlu olmasına rağmen kahramanımiz buluşma yerine gitmiştir. İki gün sonra yine akşam sahilde buluştular. Ama kahramanımız ayrılmadan ona karşı bir şeyler hissetmeye başlamıştı.
3.gece
Aşık olmuştu, sevmişti Nastenka'yi. bu gecede kahramanimiz ona karşı bir şeyler hissediyor lakin Nastenka ise onun duygularından habersiz ona kendisine karşı bir duygu beslememesinden müteşekkir olduğunu belirtiyor . Bu gece de 2. Gece verilen mektubu yani Moskova'ya giden kiracı nin gelmesini bekliyorlar. Nastenka u bekleyişten vazgeçer. kahramanimiz ona karşı beslediği duyguları itiraf eder. Nastenka ise bu iyi yürekli kahramanımiza karşılık veriyorlar ve bu vazgeçis kahramanımız için yeni bir başlangıç olacaktır. O gün sahilleri doya doya, tekrar tekrar gezdiler, gulustuler eğlendiler. Ayrılacaklari zaman sarıldılar birbirlerine. O ara işte Moskova'dan beklenen kişi göründü. Nastenka kahramanimiz in kollarından çıkıp sevdiğine koştu, kahramanımiz için başlayan yeni bir kitap kapanmıştı. Nastenka sevdiğine kavuşmuştur lakin kahramanımiz yine kendi yalnızlığıyla başbaşa kalmıştır.
Kitaptan bir parça kahramanımız aşkını nasıl da edebiyata döküyor
"Demek istediğim şu ki, tanımadığım bu adamı sevseniz,
sevmeye devam etseniz, ben gene de sizi deli gibi sevecek, ama
sevgimin size yük olmaması için elimden geleni yapacaktım. Siz
ancak yakınınızda, her an sizin için çarpan, minnet dolu, sımsıcak
bir yürek olduğunu bilecek; yalnızca bunu anlayacaktınız. Hem
öyle bir yürek ki… Ah, Nastenka, Nastenka!..".