Bazen birisi bir cümle kursun ve derin bir kaybı onarsın istersiniz.Işık olsun, bir nur gibi, size mihmandarlık etsin, eksilen huzuru anımsatıp hislerinize çöken ölü toprağını,bir hamlede rüzgarına katıp sürüklesin istersiniz. Sezai Karakoç içinden geçen, ruhunu dolduran, hakikat işçisini öyle nefes almadan anlatıyor ki; bir niyaz gibi,huşu ve ferec düşüncelere, oradan da hissiyatiniza sirayet ediyor.Evet bundan daha ileri bir diriliş nizamı ve ülküsüyle karşılaşmadım.Ku-ran ı Hâkim'in füyuzatını ,hem ferdi hem de içtimaî hayatın kalbine, bir hattatın okkasına inen ilham ı sülüs gibi, zarafetle nakşediyor yazar.İşte bir ülke böyle yönetilmeli diyorsunuz,bir idea böyle yeşertilmeli,bir kutlu sefer, böyle mukaddes fetihler getirmeli...68 sayfanın her satırı üzerine günlerce konuşulup muhasebe edilecek tespitler içeriyor.Mümkün olduğunca alıntılamaya çalıştım,nasipdar olabilmek temennisiyle...
Okumanızı tavsiye ederim.
Keyifli ve feyizli okumalar...
·
67 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.