"DÜŞPEREST"
"Derin suların altında, var olmaya devam eden antik kentler gibiydi ikisinin de kalbindeki aşk . Sütunlarına yapışmış yosunların yeşili ile hayata tutunuyorlardı. Kayıp bir kıtadan kopup sulara gömülen iki ayrı kent..."
Bazı aşkları kelimelerle anlatmak mümkün değildir. Onlar sadece bakışlarda, içten içe atılan kalp çırpınışlarında, ve çoğu zaman da rüyalarda yaşanır… Müge ve Kürşat’ın hikâyesi, böyle bir aşkın hikâyesi.
Yıllarca birbirini seven, kalplerini hınca hınç dolduran ama kelimelere dökemeyen, kalplerinde büyüttükleri sevgiyi sadece rüyalarda kavuşmalarla taçlandırabilen iki insan... Hayat onları farklı yönlere savurmuş; başka şehirler, başka hayatlar, başka yükler… Fakat zaman, mesafe ya da şartlar onların birbirine duyduğu sevgiyi tüketememiş. Koskoca 20 yıl boyunca bu sevgiye sığınıp, sadece rüyalarda kavuşmuşlar birbirlerine.
Yirmi yıl boyunca içlerinde bir sevdayı taşıyan iki kalp… Ama hiç cesaret edememişler, hiç dile getirememişler. Birbirlerine en çok ihtiyaç duyduklarında bile bir kelime, bir dokunuş, bir bakış cesaret edememiş çıkmaya.
Okurken insanın içinde isyan başlıyor:
“Nasıl olur da bu kadar derin bir sevgi sessiz kalır?” Dışarıdan konuşmak kolay.
Asıl mesele, o duygunun içinde yaşayanı anlamak. Sevip de söyleyememenin,
“ya karşılık bulamazsam” korkusunun,
veya belki de hayal kırıklığına uğrama endişesinin ağırlığını taşımak…
Bazen bir kişiyi değil, o kişi üzerinden kurduğumuz hayali severiz.
Ve işte o hayal, yıllarca içimizde büyür, güzelleşir, kutsanır.
Gerçek hayatta o kişiyle karşılaştığımızda
hayalimizdeki imgenin yerle bir olmasından korkarız. Belki Müge ve Kürşat da bu yüzden sustu, bu yüzden kaçtı…
Çünkü gerçek, hayali incitebilirdi.
Ama sormadan edemiyor insan:
“Beş dakikalık bir cesaret, yirmi yıllık pişmanlıktan daha değerli değil mi?”
Geçici bir dünyada, yarının garantisi yokken…
Ne bekliyoruz?
Kitap, sadece Müge ve Kürşat’ın değil,
onların etrafındaki birçok kişinin de sessizliğine, acısına ve özlemine kulak veriyor.
Serdar ve Selda’nın hikâyesi de en az Müge ve Kürşat kadar iç burkuyor.
Farklı yönlere savrulan hayatlar, yarım kalan duygular, susturulan kalpler ve içten içe büyüyen pişmanlıklar…
Hayat gibi kitap da kesit kesit ilerliyor.
Kısa bölümlerle anlatılan bu hikâyede gerçek ile düşler birbirine karışıyor. İnsanlar sandığımız gibi değil. Birini dışarıdan izlediğimizde güçlü, mutlu ve tamam zannederiz.
Ama herkesin kalbinde derin bir boşluk, sessiz bir fırtına olabilir.
Yalnız kalplerin rüyalarda kavuşmasına eşlik eden Spotify kodları, kitabın atmosferini bambaşka bir boyuta taşıyor.
Duygulara bir de müziğin sesi karışınca,
okuma deneyimi içten, sıcak ve daha da gerçek bir hâl alıyor.
Bir aşk hikâyesi gibi görünse de aslında çok daha fazlası… Sevmenin, susmanın, beklemenin, cesaret edememenin,
ve kalpte büyüyen pişmanlıkların hikâyesi…
Sadece karakterlerin değil,
belki de bizim bile susturduğumuz duyguların aynası oldu bu satırlar.
Özlem, sevgiyi gerçekten artırır mı?
Belki evet… Ama o sevgi hep içimizde kaldıysa,
bir gün bakışlarla bile veda edemediysek,
o zaman en çok da biz kaybederiz…
Rüyalarda kavuşan ama gerçek hayatta bir türlü yan yana gelemeyenlerin,
yıllar boyu süren özlemlerin,
ve insan kalbinin en derininde sakladığı sessiz çığlıkların hikâyesini okumak istiyorsanız,
bu kitap sizi bekliyor.
Yalnızlıkla yüzleşmek, sevgiye dair izleri takip etmek ve vazgeçmemenin gücünü hissetmek isteyenler için, rüyaların gücünü, bilinçaltının fısıltılarını ve “keşke”lerin izini sürmek isteyen herkese … Bu kitap tam bir hazine.
Unutmayalım:
“Bazı insanlar sadece rüyalarda yaşanır, ama o rüyalar bir ömür sürer.”
Kitapla Kalın.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.