Ayşegül Çiçekoğlu okuduğum ikinci kitabı Dün Gece Kendi Düşen Ağlamaz kitabını çok beğenmiştim. Ondan esinlenerek ikinci kitabına başlamaya karar verdim. Dilinin akıcı ve sade olması hem okuma açısından hem de anlam açısından çok kolaydı. Dört yüz küsur sayfa olmasına rağmen bir gecede okuyup bitirdim.
Kitabın konusu gayet basitti. Her zamanki gibi biraz Türk dizilerini anımsatan bir kurgusu vardı. Belki de bu yüzden dikkatimi çekti. Olay örgüsü net olduğu için okurken, bir süre sonra “Kitap mı okuyorum yoksa dizi mi izliyorum?” diye düşünmeden edemedim.
Sevmediğim tek nokta, Kendi Düşen Ağlamaz kitabında olduğu gibi sonunun çok basit bir şekilde bağlanmasıydı. Kitapta olaylar ortada ve sonda yoğunlaşıyor, ardından bir anda her şey gerçekleşip bitiyor. En azından son bölüm biraz daha uzatılabilirdi diye düşünüyorum. Ben genelde sonların biraz daha detaylı işlenmesini seviyorum.