Okuma alışkanlığınızı ne zaman, nasıl kazandınız?Yorumlarda Buluşalım!
İnsan, kitap okuma alışkanlığını aileden kazanır. Anne ve babasını evde karşılıklı oturmuş kitap okurken görme yen bir çocuğun, öğretmen, arkadaş ya da akraba gibi üçüncü şahısların etkileriyle okuma alışkanlığını kazanması çok düşük bir olasılıktır.
·
10,2bin Gösterim
53 Yorum
4-5 yaşlarında annemin her çarşıya çıkışımızda aldığı Ayşegül serisi startı verdi, o gün bugün okur ve okuturum 🙏
Biriktirdiğim harçlıklarla aldığım kitabın ardından bir sonraki kitabı alamayıp tekrar aynı kitabı okumaya başladığımda 😌
Ve o lezzeti tekrar bulmak öyle zor ki, yeri hep ayrı kalacak defalarca okunan o kitabın.
Üniversite yurdunda oda arkadaşımın beğendiği cümleleri tekrar tekrar sesli sesli okuduğunu görünce napıyor bu manyak diye içten içe söylenip sonra ben de başladım
Hayatım boyunca okuma konusunda rol model aldığım kimse olmadı maalesef. Ne aile ortamım ne de öğretmenlerim bana bu konuda bi alışkanlık kazandırmadılar. Ben kendimi bildim bileli hep çalışkan bir çocuktum, teneffüslerde bile kitap okurdum. Çalışkan olduğum için ilkokul ve ortaokulda kız arkadaşlarım arasında popülerdim. (Sanırım sadece çalışkan olmam buna sebepti) Hiç unutmuyorum bir gün okulun bahçesinde kitap okurken arkadaşlarım da kitaplarını alıp yanıma oturmuş beraber okumuştuk. Diğer çocuklar fena dalga geçmişlerdi😃 Bana birileri alıştırmamıştı belki ama ben birilerine örnek olabilmiştim.
Hayatımın her alanında mutlaka kitaplarım oldu, belki de en iyi dostlarım... Arkadaşlarım, ailem bile beni yarı yolda bırakabilmişken kitaplarım hep benimleydi. Yaşamış olduğum sıkıntılardan hep kitaplarıma sığındım, onlarda mutluluk buldum. Böyle okuyunca asosyal biri gibi görünüyor olabilirim aksine öğrencilik ve öğretmenlik yaptığım yıllar boyunca hep aktif bir insandım. Sanırım yaş aldıkça biraz kabuğuma çekiliyorum, kitaplarıma sarılıyorum...
Doğu' da bir köy okulu öğretmeni olarak konuşacak olursam eğer eğitime bakış açısı konusunda çok da şanslı bir okulda çalışmıyorum maalesef. O yüzden öğrencilerime ben şans olmak istiyorum. Onlara kitap okuma sevgisini ben kazandırıyorum, evde destek görmediği için bunu yaparken çok zorlanıyorum fakat asla pes etmiyorum. Öğrencilerimin kendi kendine teneffüslerde kitap okuduğunu gördüğümde(aynı çocukluğumdaki ben gibi) dünyalar benim oluyor. Bazen o mutluluk bile yetiyor bana...
Biraz uzun bir yorum oldu belki ama içimi dökmek istedim, sebepsiz...🌸
Kendileri okumamış olsalar da hep 'oku' diyen anne baba ile büyüdük. Herkesin evinde bardaklarla, biblolarla dolu olan vitrin bizim kardeşlerle kitaplığımızdı.
Annem elişi yapar biz ona sırayla kitap okurduk. Ben okuyacağım kavgası bile olurdu aramızda 😊
Kollar vardı bizim zamanımızda. İkinci sınıftan beşinci sınıf dahil 'kitaplık kolu'nu kendi isteğim ile seçmiştim.📚
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Babamın gazetelerini baş aşağı tersten okumayı seviyordum, cin ali ile kitap okumaya başladım🤭 takvim yaprakları derken gerisi geldi🤭🤭 romanlarla tanışmam liseyi buldu❤❤
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.