Bir gün bütün değer yargıları değişecek ve yargılananlar yargıç, eziyet edenler de suçlu sandalyesine oturacaklardır ve onlar o kadar utanacaklar, o kadar utanacaklardır ki utançlarının ve suçlarının ağırlığı yüzünden ayağa kalkamayacaklardır.
Bazıları "desinler" diye yaşar. Kendi hayatları yoktur, başkalarının cümleleri ile nefes alırlar. Bazıları ise "demesinler" diye yaşar. Onların hayatı da yoktur, çünkü zaten başkalarından kaçarken tüketmişlerdir kendilerini. Peki ben? Ben hangi taraftayım? Desinler diye mi yaşadım, demesinler diye mi öldüm?
Sayfa 60 - Aşk ve Kaderin Dansı - Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık, 1. Baskı·Kitabı okuyor
Cenneti gördüm, hissettim ama yaşayamadım. Cehennemi gördüm, hissettim, yaşadım, ama orada da kalıcı olamadım. Şimdi biliyorum ki, ben hep arafta yaşadım. Her şeyi yanlış yaşadım; ben, yaşamak istediğim ben olamadım.