Doğal ölümün olmadığı, hastalıkların, geçim sıkıntısının yaşanmadığı distopik bir evren. Ancak nüfus artışının dengelenebilmesi için ölüm şart. Peki bu nasıl mümkün olacak? Tırpan Cemiyeti sayesinde...
Onca öneriye kulak verdiğim için korkarak başladığım ama hiç pişmanlık yaşamadığım bir kitap oldu. Gerek evreni, gerek yazım dilinin akıcılığı, karakter duygularının okuyucuya geçişiyle çok beğendiğim bir kurguydu. Ama beni en çok etkileyen savunulan düşüncelerin gerçekçiliğiydi. Yapay zeka tarafından yönetilen bir dünyada ne ters gidebilir ki? Ölümler haricinde tabii...Ama bir kez daha anlıyoruz ki insanoğlunun nankörlüğüyle, aç gözlülüğüyle, koltuk sevdalılığıyla sorunsuz bir dünyada bile sorun çıkarmamaları mümkün değil.
Citra ve Rowan'ın Tırpan Çıraklığı boyunca yaşadıklarını okuyoruz. Kendi benlikleriyle zıtlaşmaları, doğru ve yanlış bildiklerinin tamamen alaşağı olması, ölümün artık bir seçenek olmamasına rağmen yaşanan kaybetme korkusunun hiçbir zaman dinmemesi...
Karakterlere bayıldım, kurguya zaten söyleyecek sözüm yok. Ama yine de insan korkmuyor değil. Günümüzde de giderek gelişen yapay zekanın bu seviyeye varma şansı var mıdır? Umarım yoktur
Tırpan 
Neal Shusterman
Tırpan Neal Shusterman
·
1.518 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Benide korkutan bu Yapay zeka, Yapay Dünya düşüncesi. İşsiz kalmakdegil yaşanılmaz bi hayat. 30yilda Neden elimizi temeğimizi çektiğisek kendimizle ve çevremizle hasım olduk çıktık. Önceden öylemiydi kendimiz yapar kendimiz bozardık, tasalarimiz olsada anı yaşardık; şimdi ise yalnız, mutsuz bir toplum olduk çıktık