Zülfü Livaneli’nin bilinen eserlerinden Leyla’nın Evi, Boğaziçi’nde bir Osmanlı paşa sülalesine ait olan Bosnalılar Yalısı’nı çeşitli hilelerle ele geçiren Ömer Cevheroğlu ve karısı Necla tarafından evinden atılan paşanın torunu Leyla Hanım’ın serüvenini ele almaktadır. Vefat eden aile üyelerinin hatıralarıyla dolu yalısını asla bırakamayan Leyla Hanım, yalının önündeki birkaç günlük bekleyişin ardından, çocukluğunu bildiği Yusuf’un bekar evine sığınmak zorunda kalır. Bu süreçte Leyla Hanım hiç tanımadığı ve yabancısı olduğu yeni insanları tanırken yalıyı ele geçiren Cevheroğlu ailesinin de hikayesi günden güne günışığına çıkmaktadır.
Hikaye genel olarak ağır ilerlemekle birlikte yaratılan karakterlerin son derece orjinal ve kendilerine münhasır olduğu rahatlıkla söylenebilir. Hemen hemen tüm karakterlerin, atalarının geçmişiyle birlikte karakterlerine yansıyan prensipleri göze çarpıyor. Balkan ve İstiklal Savaşlarının ve bu savaşlar neticesinde yaşanan trajedilerin İstanbul insanlarını nasıl etkilediği hikayede efektif bir biçimde anlatılıyor. Bazı insanların ya da onların atalarının aslında bir başkasını evinden ederek evlerini sahiplendiği, Leyla’nın yalısından atılma olayının insanları evlerinden etme zincirinin son halkası olduğu ifade ediliyor. Kısacası pek çoğumuzun oturduğumuz evlerde birer “misafir” olduğu kastediliyor.
Zülfü Livaneli’nin hikayeciliği hususunda olumsuz bir yorumda bulunmam mümkün değil. Kendi payıma diğer eserleriyle karşılaştırdığımda bir Serenad’ın, bir Kardeşimin Hikayesi’nin lezzetini yakalayamasam da okuyup bitirdiğime son derece memnun olduğum bir eser. Göç ve savaş kurbanı insanların acılarına vakıf olmanın herkes yönünden bir insanlık vazifesi olduğunu düşünüyor ve bunu en azından bir parça gerçekleştirmek adına tüm Livaneli severleri bu eseri okumaya davet ediyorum.
Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.