Bir tanıdığım sanal kumar oynayarak kendisi için önemli sayılabilecek bir parayı kaybetmiş. Teselli ederken kumarı oynarkenki motivasyonun neydi diye sordum. Çocukları içinmiş, daha iyi hayat sunabilmek içinmiş. Buna benzer bir sürü miş. Saçma geldi. Çocuğum olmadığı için anlayamazmışım. Ben bu zihni vaziyeti anlamıyorum gerçekten. Çocuğuna haram yedirmekten korkmayanların bir tane eksik kıyafet alacağı için ödü, yüreği kopuyor. İnsan toplumun kendisine dayattığı yetersizlik hissini çocukları üzerinden aklamamalı. Siz onda yok diye değil başkasında var diye çıldırıyorsunuz. Ki bu kıyas yer bitirir insanı. Çünkü varlığın ucu bucağı yok. Çocuklar sizin putunuz değil, taparcasına çırpınmamalısınız. Yahu insan neden bütün ömrünü kendinden sonrakilere miras bırakabilmek için heder eder ki ? Ayrıca, merak etmeyin her gün köfte yemeyen, 30 tane elbisesi olmayan çocuklar bunun yokluğundan ölmezler. Ama dünyasını şekillendirirken ihmaliniz yüzünden ruhunu öldürdüğünüz yığınla çocuk mevcut. Yok yok yine aynı yere geliyoruz, siz bunu sevmek ve önemsemek zannediyorsunuz. Ama ne önemi var dimi ? Oğlumuz amcaya pipisini göstersin, kızımız makyaj videosunu çeksin de, her şey hallolur nasılsa. Her şey onların ve doğal olarak bizlerin o kutsal mutluluğu için.. Gelin görün ki, çocuğunuz dahi olsa, maddi şeylerle ayakta tutmaya çalıştığınız hiçbir ilişki sağlıklı değildir. Ölçüsüzlük öldürür. Bu oynadığınız çok daha büyük bir kumar. Telafisini de parayla yapmanız mümkün değil. Zira kasa her zaman kazanır.