Bir şeyler de!
Savaş karşıtı olmasının haklı sebeplerini sonuna kadar hissettiren 
Wolfgang Borchert savaş başlatan her türlü eyleme karşı "Hayır" dememiz gerektiğini de kendine has şiirsel diliyle anlatıyor. Bu öyle bir kelime ki eğer demezsek yani eğer anneler, hakimler, doktorlar, rahipler, terziler hayır demezlerse sonucunun nasıl derin bir yıkım olacağını belirtiyor.
Savaşın yakın ve uzun dönemdeki kayıplarını aktardığı satırlardaki yıkım görüntüsü, onun ne kadar hayat dolu ve hayatın her anında anlam çıkaran biri olduğunu hissettiriyor. 'Son un çuvalları, son çilek reçeli kavanozları, balkabakları ve vişne suları mutfaklarda, odalarda, kilerlerde, soğuk hava depolarında ve ambarlarda bozulup heba olacak; devrilmiş masaların altındaki, paramparça tabaklardaki ekmek küf bağlayacak, erimiş tereyağları arapsabunu gibi kokacak; tarlalardaki ekinler, paslanmış sabanların yanı başında bozguna uğramış bir ordu gibi boyunlarını bükecekler; fabrikaların çimen kaplı tüten bacaları un ufak olacak...' bu cümle bana yaşamın ve zamanın benden bağımsız aktığını ve ne kadar önemsiz olduğumu hatırlattı.
Ve daha sonra bunca yıkımın yanından geçen HAYIR diyemeyen son insan, NEDEN? diye haykıracak ama bu duyulmadan yitip gidecek.
Neden diye haykıran belki de Wolfgang Borchert in 
Kapıların Dışında tiyatro kitabındaki Beckmann'dı. Canı pahasına savaşmış gencin yurduna döndüğünde artık onun sayılabilecek hiçbir şeyi kalmaması, onun yalnızlığın ve aidiyetsizliğin doruğuna ulaşmasına neden olmuştu Beckmann'ın düşüncelerine de kulak vermenizi tavsiye ederim.
Çünkü onun çığlıkları kulaklarda yankılanmalı ve bizim de dahil olduğumuz bu toplumda birileri HAYIR demeli diyebilmeli.
Bu kitabı ve kapıların dışında kitabını kısa olduğu için bir oturuşta okunacaklar listesine ekleyenlere üzülüyorum. Hiçbir kitabı hakkaniyetli bir şekilde okuyamadıkları için. Ben bu beklentiyle okuyacaklara hayır diyorum. Okumak için daha güçlü sebepleriniz olsun. Bu kitabı Neden okudum diye sorun ve cevaplayabilin.
Wolfgang Borchert savaş başlatan her türlü eyleme karşı "Hayır" dememiz gerektiğini de kendine has şiirsel diliyle anlatıyor. Bu öyle bir kelime ki eğer demezsek yani eğer anneler, hakimler, doktorlar, rahipler, terziler hayır demezlerse sonucunun nasıl derin bir yıkım olacağını belirtiyor.
Savaşın yakın ve uzun dönemdeki kayıplarını aktardığı satırlardaki yıkım görüntüsü, onun ne kadar hayat dolu ve hayatın her anında anlam çıkaran biri olduğunu hissettiriyor. 'Son un çuvalları, son çilek reçeli kavanozları, balkabakları ve vişne suları mutfaklarda, odalarda, kilerlerde, soğuk hava depolarında ve ambarlarda bozulup heba olacak; devrilmiş masaların altındaki, paramparça tabaklardaki ekmek küf bağlayacak, erimiş tereyağları arapsabunu gibi kokacak; tarlalardaki ekinler, paslanmış sabanların yanı başında bozguna uğramış bir ordu gibi boyunlarını bükecekler; fabrikaların çimen kaplı tüten bacaları un ufak olacak...' bu cümle bana yaşamın ve zamanın benden bağımsız aktığını ve ne kadar önemsiz olduğumu hatırlattı.
Ve daha sonra bunca yıkımın yanından geçen HAYIR diyemeyen son insan, NEDEN? diye haykıracak ama bu duyulmadan yitip gidecek.
Neden diye haykıran belki de Wolfgang Borchert in Kapıların Dışında tiyatro kitabındaki Beckmann'dı. Canı pahasına savaşmış gencin yurduna döndüğünde artık onun sayılabilecek hiçbir şeyi kalmaması, onun yalnızlığın ve aidiyetsizliğin doruğuna ulaşmasına neden olmuştu Beckmann'ın düşüncelerine de kulak vermenizi tavsiye ederim.
Çünkü onun çığlıkları kulaklarda yankılanmalı ve bizim de dahil olduğumuz bu toplumda birileri HAYIR demeli diyebilmeli.
Bu kitabı ve kapıların dışında kitabını kısa olduğu için bir oturuşta okunacaklar listesine ekleyenlere üzülüyorum. Hiçbir kitabı hakkaniyetli bir şekilde okuyamadıkları için. Ben bu beklentiyle okuyacaklara hayır diyorum. Okumak için daha güçlü sebepleriniz olsun. Bu kitabı Neden okudum diye sorun ve cevaplayabilin.·
136 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.