Sevgili Bosie,
Oscar Wilde'ın 
De Profundis kitabı, Oscar Wilde hapse düştüğünde, bunun ve iflasının sorumlusu olan Lord Alfred Douglas'a yazdığı öfke dolu sitemlerini ve Alfred'ın hatalarını anlatan bir mektup. Wilde ne kadar mektupta 'dostluk' hitabı ile anlatsa da aslında aralarındaki sevgiye da pek çok kez değinmiş. Alfred'ın yaptığı hataları, onun nefretini ve kötülüklerini yüzüne söylememiş, anlatmamış. Ama hapse girdikten sonra bunları tek tek sayfalara dökmüş. Wilde, Alfred ile birlikteyken ondan bir çok kez ayrılmak istemiş, onun kendisine verdiği zararın farkında olsa da yapamamış. İnsanın canını en çok sevdikleri yakarmış nasılsa. Kitabı okurken bu kısımlarda aklıma Perdenin Ardındakiler'in Beni Kendinden Kurtar şarkısı pek çok kez aklıma geldi.
"Seni hayatımdan çıkarıp atamıyordum. Kaç kere denemiştim. Senden kurtulurum diye İngiltere'den ayrılmayı, yurtdışına giymeyi bile düşündüm. Hiçbiri işe yaramamıştı. Ancak sen bir şeyler yapabilirdin. Çözüm senin ellerindeydi."
Aynı Oscar Wilde'ın bu satırlarda dediği gibi... Alfred'ın gözü babasına olan nefretinden kör olmuş durumda. Öyle ki Wilde'a duyduğu sevginin bile önüne geçmiş. Wilde ise artık onun gözlerini açma umuduyla; gerek acımasızca, gerek kırgınlığıyla ve gerek eskileri anlatarak yazmış. Ama yaşadıklarına rağmen hiçbir zaman Alfred'dan tamamen nefret edememiş, etmek istememiş. Sevginin ruhun bir parçası olduğunu ve gününün sevgisiz geçemeyeceğini düşünürmüş. Öyle ki zindanın bir köşesindeyken bile "Kimi zaman, o kapkaranlık, hayatımın en karanlık günlerinde bile seni teselli etmek için can atıyordum." diyerek sevgisinin derinliğini de belirtmiş. Oscar Wilde'ın Alfred'a duyduğu öfkenin yanında büyük bir kalp kırgınlığı da var. Wilde, Alfred'a mektuplar göndermiş, her ne kadar bazen öfke, bazen sitem dolu mektuplar olsa da, Alfred'tan sürekli yanıt beklemiş. Haftalarca değil, aylarca değil, yıllarca... "Senin suskun kalman beni mahvetti." Her şeye rağmen Wilde'ın Alfred'a kıyamaması ayrıydı. Hep bir bahane aramış, gerçeklerin farkında olsa da küçük umutlara tutunmuş. Bir kısımdan sonra ise Oscar Wilde'ın kendisi hakkındaki yorumlarını okuyoruz. Onun görüşlerini, düşüncelerini, inandığı şeyleri, felsefesini, sanat ve güzellik anlayışını... Oscar Wilde'ın kitapları arasında en sevdiğim kitap bu oldu açıkçası. Çokça tavsiye eder, yıldızlı okumalar dilerim.
Oscar Wilde'ın De Profundis kitabı, Oscar Wilde hapse düştüğünde, bunun ve iflasının sorumlusu olan Lord Alfred Douglas'a yazdığı öfke dolu sitemlerini ve Alfred'ın hatalarını anlatan bir mektup. Wilde ne kadar mektupta 'dostluk' hitabı ile anlatsa da aslında aralarındaki sevgiye da pek çok kez değinmiş. Alfred'ın yaptığı hataları, onun nefretini ve kötülüklerini yüzüne söylememiş, anlatmamış. Ama hapse girdikten sonra bunları tek tek sayfalara dökmüş. Wilde, Alfred ile birlikteyken ondan bir çok kez ayrılmak istemiş, onun kendisine verdiği zararın farkında olsa da yapamamış. İnsanın canını en çok sevdikleri yakarmış nasılsa. Kitabı okurken bu kısımlarda aklıma Perdenin Ardındakiler'in Beni Kendinden Kurtar şarkısı pek çok kez aklıma geldi.
"Seni hayatımdan çıkarıp atamıyordum. Kaç kere denemiştim. Senden kurtulurum diye İngiltere'den ayrılmayı, yurtdışına giymeyi bile düşündüm. Hiçbiri işe yaramamıştı. Ancak sen bir şeyler yapabilirdin. Çözüm senin ellerindeydi."
Aynı Oscar Wilde'ın bu satırlarda dediği gibi... Alfred'ın gözü babasına olan nefretinden kör olmuş durumda. Öyle ki Wilde'a duyduğu sevginin bile önüne geçmiş. Wilde ise artık onun gözlerini açma umuduyla; gerek acımasızca, gerek kırgınlığıyla ve gerek eskileri anlatarak yazmış. Ama yaşadıklarına rağmen hiçbir zaman Alfred'dan tamamen nefret edememiş, etmek istememiş. Sevginin ruhun bir parçası olduğunu ve gününün sevgisiz geçemeyeceğini düşünürmüş. Öyle ki zindanın bir köşesindeyken bile "Kimi zaman, o kapkaranlık, hayatımın en karanlık günlerinde bile seni teselli etmek için can atıyordum." diyerek sevgisinin derinliğini de belirtmiş. Oscar Wilde'ın Alfred'a duyduğu öfkenin yanında büyük bir kalp kırgınlığı da var. Wilde, Alfred'a mektuplar göndermiş, her ne kadar bazen öfke, bazen sitem dolu mektuplar olsa da, Alfred'tan sürekli yanıt beklemiş. Haftalarca değil, aylarca değil, yıllarca... "Senin suskun kalman beni mahvetti." Her şeye rağmen Wilde'ın Alfred'a kıyamaması ayrıydı. Hep bir bahane aramış, gerçeklerin farkında olsa da küçük umutlara tutunmuş. Bir kısımdan sonra ise Oscar Wilde'ın kendisi hakkındaki yorumlarını okuyoruz. Onun görüşlerini, düşüncelerini, inandığı şeyleri, felsefesini, sanat ve güzellik anlayışını... Oscar Wilde'ın kitapları arasında en sevdiğim kitap bu oldu açıkçası. Çokça tavsiye eder, yıldızlı okumalar dilerim.·
76 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.