Cengiz Aytmatov, bu eserinde Kırgız köylerinde Soğuk Savaş yıllarının izlerini derin bir şekilde hissettiriyor. Erkeklerin Sovyet ordusuna çağrılmasının ardından geride kalan köyde; hasret, özlem, açlık, umutsuzluk ve sefalet tüm çıplaklığıyla karşımıza çıkıyor. Yine de bütün bu zorlukların içinde, geleceğe dair umudu yeşerten köylü bir anne ile onun dert ortağı, ekmek kaynağı olan toprak ananın içten sohbetine kulak veriyoruz.
Üç çocuğu Kasım, Maysalbek ve Caynak’ı savaşa kurban eden bir ana, kocası Suvankul’u kaybeden bir eş, Kasım’ın karısı olan gelini ve aynı zamanda tek yoldaşı olan Aliman’ı kollarında yitiren bir kayınvalide… Çok ama çok büyük acı. Ve bütün bu yıkıma rağmen hayatta kalmaya, geleceğe tutunmaya çabalayabilen varlığa insanoğlu deniyor.
Kitapta beni en çok etkileyen unsur, bir annenin çocuklarına bakışı ve onlar hakkında düşündükleriydi. Bu yönüyle eserin aslında “anne” kavramı etrafında şekillendiğini görüyoruz.
Sade dili, öz Türkçe kelimeleri ve yalın anlatımıyla bu eser, okuyucusunu hem duygulandırıyor hem de düşündürüyor. Benim için keyifle okuduğum, iz bırakan kitaplardan biri oldu. Aytmatov’un kaleminin gücü, bir kez daha beni etkiledi ve diğer kitaplarını da okumak için büyük bir istek uyandırdı.
Toprak Ana 
Cengiz Aytmatov
Toprak Ana Cengiz Aytmatov
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.