Kaybolduğunda Pusulan Olsun Kalbin YolculuğuHayata Dair
İnsanın kalbinin en derin yerine dokunan bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Sayfaları çevirdikçe, aslında hayatın bütün telaşlarının, bütün koşuşturmalarının ardında tek bir soruya sıkışıp kaldığımızı fark ettim: “Gerçek hedefim ne?” Bazen öyle anlar olur ki, dünya bütün cazibesiyle üzerinize gelir; başarı, para, unvan, alkışlar… Hepsi bir an için gözünüzü kamaştırır ama gecenin sessizliğinde kendinizle baş başa kaldığınızda içinizde yankılanan ses başkadır. İşte “Hedefimiz Cennet” tam da o iç sesin ete kemiğe bürünmüş hali gibi.
Çocukluğumun o saf ve berrak zamanlarına gittim. Bir yaz günü, dedemin dizinin dibinde oturup bana anlattığı hikâyeleri hatırladım. Hep cennetten bahsederdi; gözleri parlar, sesi yumuşar, sanki orayı görmüş gibi anlatırdı. O zamanlar anlam veremezdim ama şimdi biliyorum ki, o anlatılar kalbime derin bir iz bırakmış. Hafsa Bilgin’in kelimeleri bana o günleri hatırlattı; insanın içini yıkayan, kalbini arındıran bir huzurla doldurdu.
Hayatın içinde sürekli savrulurken, bu kitap bana yönümü yeniden bulduran bir pusula oldu. İnsanın dünyada yalnızca misafir olduğunu hatırlatıyor. Bazen çok ağır yüklerin altında ezildiğimde, kalbim yorulduğunda ya da kaybolduğumu hissettiğimde bu satırlara sığınabileceğimi biliyorum artık. Çünkü burada sadece cennetin vaatleri değil, aynı zamanda bu dünyada nasıl bir insan olmamız gerektiğinin de ipuçları var.
En çok da şunu düşündürdü bana: Cennet bir gün gidip varacağımız uzak bir yer değil, aslında kalbimizde filizlenen, davranışlarımızla büyüttüğümüz bir bahçe gibi. İyilik yaptığımızda, sabrettiğimizde, affettiğimizde o bahçeye su taşıyoruz. Ben de kendi hayatımda küçücük bir iyilik yaptığımda, birinin yüzündeki tebessüme sebep olduğumda kalbimin nasıl ferahladığını biliyorum. Bu kitap, o ferahlığın aslında cennetin kokusu olduğunu hissettirdi bana.
Hedefimiz Cennet bana hem bir teselli hem de bir uyarı oldu. Teselli çünkü ne olursa olsun, kaybolduğumda dönebileceğim bir yol var. Uyarı çünkü o yolu bulmak için her gün çabalamak gerekiyor. Bir gün bir dostum bana “hayatta en zor şey, kendine karşı dürüst olabilmektir” demişti. Kitabı okurken bu cümle zihnimde yankılandı. Çünkü cennet yolunun da en başında insanın kendisine karşı dürüst olması var.
·
943 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.