Yıllar önce üniversitede hediye olarak aldığım bu kitabı defalarca okumuşumdur. Aşırı duygusal, methiyeler düzülmüş vehayutta bazı konulara objektif yaklaşmakta zorluk çeken siyerler de okumuştum. Benim favorim her zaman Martin Lings olmuştur.
Yıllar önce bir konferansta El-Ezher'den bir akademisyenle tanıştığımda bana şunu söylemişti. Eğer İslam Tarihini, gelenek ve göreneklerini, yaşayış biçimini, sadeliği ve ibadet hususlarını layıkıyla öğrenmek istiyorsan tasavvuf ehli ve İslam ile sonradan şereflendirilmiş olanları tercih et. Martin Lings yıllarca birçok üniversitede İngilizce, Arapça öğretti. Henüz 30'lu yaşlarının başında Kuzey Afrika'da tanıştığı sufi Şeyh Ahmed Alevî eş-Şazelî'nden tasavvufu öğrendi ve müslüman olup Ebûbekir Sirâceddîn adını aldı. 1951 yılına kadar Kahire'de İngilizce öğrettikten sonra ülkesine gerip dönüp 1973'te emekli olana kadar da British Library ve British Museum'da Doğu Yazmaları sorumlusu oldu.
Özellikle savaş dönemlerini, ganimet dağıtımını, eşleriyle olan ilişkilerini detaylı ve dikkatli bir şekilde anlatması hoşuma gitti. Hiçbir sahabenin ve ehli beyt-in hakkını girmeden. Bundan sonra üç kitabını daha okumayı planlıyorum. Kindle'a attım.
1) Öze Dönüş
2) Yirminci Yüzyılda Bir Veli (Şeyh Ahmed Alevî eş-Şazelî)
3) Tasavvuf nedir?
Rahmetli hacı dedem ve annem sağolsun çok ufak yaşlarda bize güzel bir altyapı inşa etti. Köy hayatının sadeliği ve gösterişsizliği de buna katkı sağladı. Çocukken dedem bizi sürekli kenara çekip Kur'an Meali okur, Peygamberin hayatını anlatır, bize de sorular sorardı. Tarlada çalışırken, arkadaşlarımızla oynarken, okula giderken öğrendiklerimizi hayatımıza uygulamamız için teşvik ederdi. O zamanlar bize sıkıcı gelirdi dedemin bu ısrarları.
Şimdilerde şunu görüyorum. Okullarda Din Kültürü, Siyer ve Adab-ı Muaşeret dersleri verilmesine rağmen çocukların maneviyatına, kişiliğine ve karakterine etki edemiyoruz. Dedeler ve nineler, anneler ve babalar çocuklara vakit ayırmıyor, rol model olmuyor. Son şanslı jenerasyon bizdik sanırım. İş hayatına atıldıktan sonra ve geçim kaygısıyla beraber bir türlü gelmeyen refah ve mutluluktan dolayı kendimize küstük ve maneviyattan uzaklaştık. Hayatımın bu döneminde o huzura, sadeliğe ve mutluluğa çok fazla gereksinim duyuyorum. Allah gönüllerimize o ferahlığı ve aydınlığı tekrardan verir İnşallah.
·
689 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gönlünüze sağlık çok anlamlı bir o kadar faydalı bir inceleme olmuş.Samimane çocukluğunuza da atıfta bulunarak yazmışsınız.Böylellikle anlıyoruz ki anne,baba, anneanne,babaanne,büyükbaba ve dedelerimizin bizler üzerindeki emeklerini de hiç unutmamamız gerekli.Yaşayanlara sağlık,sıhhat,afiyet olsun ölmüş olanlara ise Allah rahmet eylesin.Tekrar kaleminize sağlık.
