Çok sevdiğim 
Monte Cristo Kontu yazarından yeni bir kitap ararken ikinci el kitaplar arasında bunu buldum:
“Güzel günler, güzel günlere inanmanın ödülüdür. Güzel yılların, yaşların olsun. İyi ki doğdun, iyi ki varsın. Seviliyorsun.”
İçinde bu yazıyı görür görmez kitabı hemen aldım. İkinci el temiz kitaplara hep merakım var.
Ama maalesef, kitabın basit kurgusu beni çok yordu. Normalde 2-3 günde bitecek bir kitabı günlerce okuyamadım. Sanki büyük Fransız yazarının romanları arasına karışmış, başkasına ait bir eser gibiydi.
Kitap boyunca üç lale soğanı oradan oraya sürüklendi. Rosa isimli kahramanımız, fedakârlıkla bu soğanları sakladı, dikti ve olayın yaşandığı dönemde çok kıymetli olan siyah laleyi kusursuzca yetiştirmeyi; hatta kendi yetiştirdiğini kanıtlamayı başardı. Konu çok daha güzel ve farklı işlenebilirdi. Tarihi olaylarla siyah lale soğanlarının kaderini sıkılarak okuyup zar zor bitirdim.
“Bazen insan kendisinde ‘çok mutluyum’ deme hakkını asla bulamayacak kadar çok acı çeker.”
Kitabın son cümlesi bile kahramanların fedakâr ve acılarla dolu yaşamına inandırmaya çalışıyor okuru.
Yine de son cümlesiyle bile okuru acının gölgesinde tutmaya çalışan bu roman, büyük bir yazarın kaleminden çıksa da beni ikna edemedi..
Monte Cristo Kontu yazarından yeni bir kitap ararken ikinci el kitaplar arasında bunu buldum:
“Güzel günler, güzel günlere inanmanın ödülüdür. Güzel yılların, yaşların olsun. İyi ki doğdun, iyi ki varsın. Seviliyorsun.”
İçinde bu yazıyı görür görmez kitabı hemen aldım. İkinci el temiz kitaplara hep merakım var.
Ama maalesef, kitabın basit kurgusu beni çok yordu. Normalde 2-3 günde bitecek bir kitabı günlerce okuyamadım. Sanki büyük Fransız yazarının romanları arasına karışmış, başkasına ait bir eser gibiydi.
Kitap boyunca üç lale soğanı oradan oraya sürüklendi. Rosa isimli kahramanımız, fedakârlıkla bu soğanları sakladı, dikti ve olayın yaşandığı dönemde çok kıymetli olan siyah laleyi kusursuzca yetiştirmeyi; hatta kendi yetiştirdiğini kanıtlamayı başardı. Konu çok daha güzel ve farklı işlenebilirdi. Tarihi olaylarla siyah lale soğanlarının kaderini sıkılarak okuyup zar zor bitirdim.
“Bazen insan kendisinde ‘çok mutluyum’ deme hakkını asla bulamayacak kadar çok acı çeker.”
Kitabın son cümlesi bile kahramanların fedakâr ve acılarla dolu yaşamına inandırmaya çalışıyor okuru.
Yine de son cümlesiyle bile okuru acının gölgesinde tutmaya çalışan bu roman, büyük bir yazarın kaleminden çıksa da beni ikna edemedi..
·
233 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.