·
173 Gösterim
103 Yorum
Artık tefsirlere ihtiyacım yok, daha yumuşak bir tevil, beni dünyadaki sevdiklerimden uzaklaştırmayacak bir yorum için 6. yüzyıl öncesi tefsirleri okuyayım da oh diyeyim deme arzum yok, bu zilletime ilim irfan ve doğruyu arama, sorgulama diyerek salaklığımı göğe asma gayretim yok. Zemahşeri'de Mukatil'de bir cümleye rastlayacağım diye Arapça öğrenmeye, ne ne demek diye sağı solu yırtmaya, bulduğum olursa elimde sallamaya, salladığımla ferahlamaya gönlüm yok, bir bezgini bend edeceğim diye uğraşmaya muradım yok ya da onun bendesi olmaya, kalbimi keşfetme isteğim var sadece, sadece kalbimi kalp edene kalb olma isteğim var,”
Aziz evdeyken ikinci ayın ortalarında tek kalan beniği ile konuşmaya başlamıştı. “Bana göster yanlışımı, saptığım yeri göster ki feryat etmeyeyim. İşte derim kemiğime yaklaşıyor mutluyum. Ama doğru muyum, bana göster. Sonu gören gözün açık olsun bari,” derken o ürpertili titreyiş içini sarıyor, kendi nefesinden nefes alıyordu.
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.