incelemeye başlamadan önce bitirme sürem 4 gün olarak görünmesine rağmen sanki yıllar almış gibi hissettiğimi belirtmek isterim. kötü olduğu için değil kesinlikle, özellikle de bilim kurgu türüne pek de bayılmayan biri olarak oldukça keyifli bir okuma olduğunu söylemem gerekiyor. sadece görünürde kısa bir kitap ama içeriği çok... doluydu? hiçbir satırını atlamadan okumak için çok çaba sarf ettim ve bu yüzden okuma sürecim oldukça ağır ilerledi. genel itibariyle yorumladığımda bana beklediğimden çok daha fazlasını verdi kitap. özellikle de buna asıl okumak istediğim 
Vakıf serisi için bir ön okuma kitabı olarak başladığım için. üzgünüm ben robot, hakkını yemiş gibi hissediyorum:)
kitap insanlarla robotların barış içinde yaşadığı bir ileri gelecekte geçiyor. 2060'lar falan sanırım. şu an düşününce o kadar da ileri gelecek gibi hissettirmedi ama 1950'lerde yazılmış bir kitap, bu açıdan bakmak gerekiyor tabi. robot psikoloğu susan calvin'in anılarından oluşan 9 kısa hikâye okuyoruz. bu hikayelerde calvin'in anılarından yola çıkarak robotların piyasaya sürüldüğü ilk dönemden itibaren insanlarla ilişkilerinin oluşumuna, robotların gelişim sürecinde insanlara olan faydaları ve beraberinde getirdiği sorunlara ama en çok da asimov'un ünlü 3 robot kanununun açtığı etik ve mantıksal çıkmazlara odaklanıyoruz. bakıldığında her hikâyenin kendi konusu olsa da hepsi temelde bir eksene hizmet ediyor; 3 robot kanununu okura benimsetmek.
bu kanunlar şu şekilde:
1. bir robot, bir insana zarar veremez ya da zarar görmesine seyirci kalamaz.
3. bir robot, insanların verdikleri emirlere uymak zorundadır, ancak bu tür emirler birinci yasayla çeliştiği zaman durum değişir.
3. bir robot, birinci ve ikinci yasalarla çelişmediği sürece varlığını korumak zorundadır.
kitaba başlamadan önce kanunlarla ilgili pek bilgim yoktu doğrusu. dediğim gibi vakıf serisine başlamak istiyordum ama asimov evrenini daha detaylı anlamak için sırayla okumaya başladım. ama kitabı okurken ne kadar titizlikle üzerinde durulduğunu fark ettikçe bir araştırma yaptım hakkında ve bilim ve edebiyat bir yana felsefeye bile etki ettiğini fark ettim:D hatta günümüzde bazı üniversitelerde ders olarak bile işleniyor. bu durum da asimov'dan neden üstad diye bahsedildiğini daha iyi anlamamı sağladı. ama tabi asimov'u kendim üstad olarak görmek için henüz çok baştayım. daha fazla kitabını okudukça kendisiyle ilgili düşüncelerim de gelişecektir tabi. (yazarın kendi kişiliğini takdir etmiyorum. edebi başarısı ayrı kişiliği ayrı yorumlanır.)
kitabın anlatım tarzını çok beğendim. bilim kurgu türüne karşı büyük bir hayranlık beslemememin bir sebebi de anlatım tarzının beni çok yorması ama bu kitabı okurken böyle bir durum yaşamadım. çok akıcı, yer yer esprili de olduğu için okuması oldukça keyifliydi. hatta ilk hikâyeleri okurken eğleniyordum bile ama bir süre sonra anlatım tarzının akıcılığına rağmen hikâyeler tekrar ediyormuş hissi yarattığı için ilgimi kaybetmeye başladım ki bu benim kısa hikaye derlemelerini okurken yaşadığım başlıca sorunlardan biri. the witcher serisinin ilk 2 novellasını okurken de bir süre sonra ilgimi kaybetmiştim çünkü ben daha çok uzun soluklu, bütünlük ve süreklilik hissedeceğim olay örgüsüne sahip kitapları tercih ederim. bu yüzden robotlarla ilgili diğer kısa kitapları da bitirip bir an önce vakıf serisine geçmek istiyorum.
en sevdiğim hikâye -adını hatırlamıyorum- 5. ya da 6. hikayeydi. düşüncelerinizi okuyan ve sizi üzmek istemediği için (1. kanun, robotlar insanlara zarar veremez) bazı beyaz yalanlar söyleyen bir robotunuz olduğunu düşünsenize :D manyak şey. bir de ilk hikâyelerden biri - yine adını hatırlamıyorum- ama robot cutie'nin kendi varlığını sorgulaması. bir anda " efendimiz'den başka efendimiz yoktur ve qt onun elçisidir"i okuyunca neye uğradığımı bir şaşırdım ki anlatamam:D hiç beklemiyordum cidden. sevdim mi sevmedin mi emin değilim -dini altmetinleri olan kitapları pek sevmiyorum- ama kitap içerisindeki en unutulmaz hikâye benim için kesinlikle buydu.
yani genel olarak yorumlandığında kitabı sevdim. ve evet, tavsiye ederim. benim gibi çok detaylara takılan biri değilseniz daha kısa bir sürede bitirmeniz de mümkün. ve umarım incelemem de faydalı olmuştur.(geçen gün incelemelerimi kötü yazdığımı söyleyen biri olmuştu. en azından kendim yazıyorum tamam mı:D senin yaptığını yapıp "cibiti"ye yazdırmak çok daha kolay olurdu eminim. )
Vakıf serisi için bir ön okuma kitabı olarak başladığım için. üzgünüm ben robot, hakkını yemiş gibi hissediyorum:)
kitap insanlarla robotların barış içinde yaşadığı bir ileri gelecekte geçiyor. 2060'lar falan sanırım. şu an düşününce o kadar da ileri gelecek gibi hissettirmedi ama 1950'lerde yazılmış bir kitap, bu açıdan bakmak gerekiyor tabi. robot psikoloğu susan calvin'in anılarından oluşan 9 kısa hikâye okuyoruz. bu hikayelerde calvin'in anılarından yola çıkarak robotların piyasaya sürüldüğü ilk dönemden itibaren insanlarla ilişkilerinin oluşumuna, robotların gelişim sürecinde insanlara olan faydaları ve beraberinde getirdiği sorunlara ama en çok da asimov'un ünlü 3 robot kanununun açtığı etik ve mantıksal çıkmazlara odaklanıyoruz. bakıldığında her hikâyenin kendi konusu olsa da hepsi temelde bir eksene hizmet ediyor; 3 robot kanununu okura benimsetmek.
bu kanunlar şu şekilde:
1. bir robot, bir insana zarar veremez ya da zarar görmesine seyirci kalamaz.
3. bir robot, insanların verdikleri emirlere uymak zorundadır, ancak bu tür emirler birinci yasayla çeliştiği zaman durum değişir.
3. bir robot, birinci ve ikinci yasalarla çelişmediği sürece varlığını korumak zorundadır.
kitaba başlamadan önce kanunlarla ilgili pek bilgim yoktu doğrusu. dediğim gibi vakıf serisine başlamak istiyordum ama asimov evrenini daha detaylı anlamak için sırayla okumaya başladım. ama kitabı okurken ne kadar titizlikle üzerinde durulduğunu fark ettikçe bir araştırma yaptım hakkında ve bilim ve edebiyat bir yana felsefeye bile etki ettiğini fark ettim:D hatta günümüzde bazı üniversitelerde ders olarak bile işleniyor. bu durum da asimov'dan neden üstad diye bahsedildiğini daha iyi anlamamı sağladı. ama tabi asimov'u kendim üstad olarak görmek için henüz çok baştayım. daha fazla kitabını okudukça kendisiyle ilgili düşüncelerim de gelişecektir tabi. (yazarın kendi kişiliğini takdir etmiyorum. edebi başarısı ayrı kişiliği ayrı yorumlanır.)
kitabın anlatım tarzını çok beğendim. bilim kurgu türüne karşı büyük bir hayranlık beslemememin bir sebebi de anlatım tarzının beni çok yorması ama bu kitabı okurken böyle bir durum yaşamadım. çok akıcı, yer yer esprili de olduğu için okuması oldukça keyifliydi. hatta ilk hikâyeleri okurken eğleniyordum bile ama bir süre sonra anlatım tarzının akıcılığına rağmen hikâyeler tekrar ediyormuş hissi yarattığı için ilgimi kaybetmeye başladım ki bu benim kısa hikaye derlemelerini okurken yaşadığım başlıca sorunlardan biri. the witcher serisinin ilk 2 novellasını okurken de bir süre sonra ilgimi kaybetmiştim çünkü ben daha çok uzun soluklu, bütünlük ve süreklilik hissedeceğim olay örgüsüne sahip kitapları tercih ederim. bu yüzden robotlarla ilgili diğer kısa kitapları da bitirip bir an önce vakıf serisine geçmek istiyorum.
en sevdiğim hikâye -adını hatırlamıyorum- 5. ya da 6. hikayeydi. düşüncelerinizi okuyan ve sizi üzmek istemediği için (1. kanun, robotlar insanlara zarar veremez) bazı beyaz yalanlar söyleyen bir robotunuz olduğunu düşünsenize :D manyak şey. bir de ilk hikâyelerden biri - yine adını hatırlamıyorum- ama robot cutie'nin kendi varlığını sorgulaması. bir anda " efendimiz'den başka efendimiz yoktur ve qt onun elçisidir"i okuyunca neye uğradığımı bir şaşırdım ki anlatamam:D hiç beklemiyordum cidden. sevdim mi sevmedin mi emin değilim -dini altmetinleri olan kitapları pek sevmiyorum- ama kitap içerisindeki en unutulmaz hikâye benim için kesinlikle buydu.
yani genel olarak yorumlandığında kitabı sevdim. ve evet, tavsiye ederim. benim gibi çok detaylara takılan biri değilseniz daha kısa bir sürede bitirmeniz de mümkün. ve umarım incelemem de faydalı olmuştur.(geçen gün incelemelerimi kötü yazdığımı söyleyen biri olmuştu. en azından kendim yazıyorum tamam mı:D senin yaptığını yapıp "cibiti"ye yazdırmak çok daha kolay olurdu eminim. )
·
542 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.