Beyaz GecelerEdebiyat & Roman
Dostoyevski’den okuduğum altıncı kitap oldu Beyaz Geceler. İnsancıklar, Kumarbaz, Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler’i aşırı beğenmiştim. Yeraltından Notlar’ı hiç sevmemiştim. Favorim Suç ve Ceza ile Karamazov Kardeşler olmuştu. Beyaz Geceler de maalesef sevmediğim kitaplarının arasına girdi.
Bu kitap bir öykü kitabı ve içerisinde beş tane öykü var.
Ben normalde Dostoyevski okurken aşırı keyif alıyorum ve her sayfada kendimden bir parça bulduğum alıntılarla karşılaşıyorum. Fakat bu kitapta ben gerçekten çok sıkıldım ve öykülerde ne anlatmak istediğini hiç anlamadım. İlk öyküde zaten karakterlerin ne yapmak istediğini çözemedim, sürekli bir diyalog halindelerdi.
Çok sıkıcı bir kitaptı yani gerçekten üzülerek söylüyorum ama bu kadar sıkıcı olabileceğini tahmin etmemiştim. Zaten bir süre sonra kitabı artık hızlıca okumaya başladım bir an önce bitsin diye. Suç ve Ceza ile Karamazov Kardeşler gibi aşırı kalın kitaplarında hiç sıkılmamış ve asla “Ay şu bölüm de of hadi bitsin!” dememiş biri olarak kısacık kitaplarında bu kadar sıkılmış olmam beni şaşırtıyor.
Yeraltından Notlar’da da aynı şeyi yaşadım çünkü.
O da kısaydı ama çok zorlandım okurken.
Hayal kırıklığı olan bir kitap oldu benim için.
Daha önce Dostoyevski okumadıysanız eğer kesinlikle bu kitap ile başlamayın derim. Bence ilk olarak Kumarbaz ya da İnsancıklar olabilir tanışma kitabınız.
Bu kitabı tavsiye etmiyorum diyemiyorum tabii ki çünkü sevenleri de var ve önemli bir yazarımız biliyorsunuz. Bu yüzden bana hitap etmedi ve beni gerçekten çok zorlayan bir kitap oldu diyorum. Yorumumu bitiriyorum!
·
649 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.